Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the applicant's cassation appeal, ruling it obviously unfounded under Article 3989 § 1(4) of the Code of Civil Procedure. The applicant argued that the appellate court failed to exercise its adjudicatory function, but the Supreme Court found this claim insufficiently substantiated. The court determined that the appeal lacked the special public interest required for cassation review and did not demonstrate a clear violation of law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is obviously unfounded if the challenged judgment resulted from a glaring violation of law or fundamental principles evident without detailed analysis, thereby failing to meet the threshold of special public interest.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 33/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z wniosku R. J. przy uczestnictwie K. D. , A. K. , I. Ż., D. W. , K. W. , A. S. , A. O. , J. O. , Z. M. , M. K. , K. J. , R. C. , A. S. , J. K. , A. M. , E. Z. , B. K. , J. K. , S. K. , M. K. , M. M. , A. P. , R. D. , G. D., D. D. , C. D. , S. D. , o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 sierpnia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 13 kwietnia 2017 r.Wnioskodawca wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona, gdyż w postępowaniu apelacyjnym nie została zrealizowana funkcja rozpoznawcza ani kontrolna sądu wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z 23 marca 1999 r. (III CZP 59/98, OSNC 1999, nr 7-8, poz. 124).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistym uzasadnieniu skargi.
Przesłanka ta byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (por. postanowienia SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r„ II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).Uwzględniając przedstawione powyżej kryteria, wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania należało uznać za oczywiście bezzasadny.
Skarżący nie przedstawił wywodu, z którego wynikałoby, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane przy kwalifikowanym naruszeniu prawa. Lakoniczne i ogólne stwierdzenie, że sąd odwoławczy w przyjętym przez ustawodawcę systemie apelacji pełnej zaniechał rozpoznania sprawy, stoi w oczywistej sprzeczności z treścią uzasadnienia zaskarżonego wyroku.Co do zasady przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powinny zostać wykazane w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie w uzasadnieniu podstaw skargi. Nawet jednak pobieżna analiza uzasadnienia podstaw skargi prowadzi do wniosku, że nie jest ona oczywiście zasadna i nie mogłaby wywrzeć zamierzonego przez skarżącego skutku.
Skarżący odwołuje się w uzasadnieniu do przepisów, które nie stanowią podstaw skargi, można też odnieść wrażenie, że w rzeczywistości zarzuca Sądowi II instancji uchybienia w sporządzeniu uzasadnienia, nie stawiając jednak zarzutu naruszenia art. 328 § 1 k.p.c. Jedyny przedstawiony zarzut, odnoszący się do art. 378 § 1 k.p.c., został sformułowany na tyle ogólnie, że dokonanie skutecznej kontroli kasacyjnej byłoby w istocie niemożliwe.W powyższym kontekście można jedynie wskazać, że przepis ten przewiduje konieczność wzięcia pod uwagę przez sąd rozpoznający apelację podniesionych w niej zarzutów i złożonych wniosków, czemu sąd winien jest dać wyraz w uzasadnieniu orzeczenia.
Nie jest natomiast niezbędne, aby sąd odniósł się w uzasadnieniu do każdego argumentu przedstawionego przez stronę (zob. wyrok SN z 5 października 2018 r., I CSK 608/17; wyrok SN z 5 listopada 2015 r., V CSK 13/15). Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw