Legislator Case Law & Legislation
V CSK 325/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on gas easement visibility issue due to established uniform precedent.

Case Number V CSK 325/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal regarding the acquisition of a servitude for gas transmission. The appellant argued that the visibility requirement in the Civil Code was unclear for underground gas equipment, citing specific precedents. The court rejected this claim because the visibility criterion for underground gas devices had already been uniformly addressed in multiple prior Supreme Court rulings, rendering further interpretation unnecessary.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation or reveals a conflict in case law; if the legal question has already been uniformly settled by the Supreme Court, the appeal is inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility uniform precedent requirement gas transmission easement visibility criterion interpretation civil code servitude

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada, czy w złożonej skardze kasacyjnej wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 k.p.c., tj.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Dopuszczenie oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej jest bowiem uzasadnione ustrojowo i procesowo jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje.W art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art.
Art. 520 § 3 zd. pierwsze k.p.c.
13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 520 § 3 zd. pierwsze k.p.c. oraz § 12 ust.
§ 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ...
art. 3989 § 1 k.p.c
G., a także uczestniczący w sprawie Skarb Państwa – Starosta […], wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Dopuszczenie oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej jest bowiem uzasadnione ustrojowo i procesowo jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje.W art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 292 k.c
art. 49 k.c
w zakresie kryterium widoczności urządzeń służących do przesyłania gazu, umieszczonych pod powierzchnią ziemi, a mieszczących się w katalogu urządzeń wskazanych w art. 49 k.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 325/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku […] S. […] Sp. z o.o. w Z.‎przy uczestnictwie M. G., T. G., J. P. i Skarbu Państwa - Starosty […]‎o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt III Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180,- ( sto osiemdziesiąt ) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestników postępowania M. G., T. G. kwotę 120,- ( sto dwadzieścia ) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni […] S. […] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 października 2012 r., III Ca […], oddalającego apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 11 kwietnia 2012 r., I Ns […], którym oddalony został wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie bliżej określonej służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu, obciążającej nieruchomość będącą przedmiotem współwłasności uczestników M.

G., T. G. i J. P..W odpowiedzi na skargę uczestnicy M. G. i T. G., a także uczestniczący w sprawie Skarb Państwa – Starosta […], wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Ustawodawca, wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, podkreślił że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.

Cel ten może być osiągnięty jedynie poprzez powołanie i wykazanie istnienia przesłanek umożliwiających realizację wskazanych funkcji skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Jego rolą nie jest zatem korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby one rzeczywiście wystąpiły. Ocena podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w ramach tzw. przedsądu.

Sąd Najwyższy bada, czy w złożonej skardze kasacyjnej wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 k.p.c., tj. czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, i przyjmuje ją do rozpoznania jeżeli ten wymóg jest spełniony przynajmniej w odniesieniu do jednej z nich. Dopuszczenie oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej jest bowiem uzasadnione ustrojowo i procesowo jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje.W art. 3984 § 2 k.p.c. przewidziano wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, który umożliwiać ma ocenę, czy w danym przypadku spełnione są wskazane przyczyny.

Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania kasacyjnego jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi kasacyjnej, zastrzeżonej dla Sądu orzekającego w innym składzie.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawczyni wskazała, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni budzącego poważne wątpliwości przepisu art. 292 k.c. w zakresie kryterium widoczności urządzeń służących do przesyłania gazu, umieszczonych pod powierzchnią ziemi, a mieszczących się w katalogu urządzeń wskazanych w art. 49 k.c. Jedynie w uzasadnieniu podstaw skargi wskazała na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 29 grudnia 2011 r., III Ca 709/11, oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2002 r., V CKN 972/00 i z dnia 26 lipca 2012 r., II CSK 752/11, akcentując potrzebę odstąpienia od literalnej wykładni przesłanki widoczności urządzenia, przewidzianej w art. 292 k.c.W ocenie Sądu Najwyższego powyższa przyczyna nie usprawiedliwia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pomijając już nieprawidłowość polegającą na braku wyodrębnienia uzasadnienia potrzeby wykładni art. 292 k.c. stanowiącej podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wskazać, że przesłanka widoczności urządzenia, o której mowa w tym przepisie, w odniesieniu do znajdującego się pod powierzchnia gruntu urządzenia służącego do przesyłu gazu, tak jak to miało miejsce w niniejsze sprawie, była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego - w powołanym przez skarżącą postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2012 r., II CSK 752/11, niepubl., a ponadto w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2011 r., I CSK 157/11, OSNC-ZD 2012/B/45; z dnia 14 lutego 2013 r., II CSK 389/12, OSNC-ZD 2014/A/3; oraz z dnia 16 stycznia 2013 r., II CSK 289/12, niepubl.

Stanowisko w tym zakresie jest jednolite i nie wymaga modyfikacji.Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 520 § 3 zd. pierwsze k.p.c. oraz § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ... (t.j. Dz. U. z dnia 23 kwietnia 2013 r., poz. 490). [aw]