Supreme Court dismisses insurance claimant's appeal for obvious legal error regarding mandatory expert evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the second-instance court's rejection of their insurance claim. The plaintiff argued that the lower courts violated procedural law by failing to order a mandatory expert opinion despite special circumstances requiring it. The court ruled that the lower courts had already established the facts sufficiently using existing evidence, including a technical expert report, making a new expert opinion unnecessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 232 ust. 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: The court of first or second instance is not generally obliged to admit an expert opinion from another expert if, in its view, it is not necessary in relation to the course and results of the evidentiary proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 324/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa P. P.przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń […] Spółce Akcyjnej w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 listopada 2013 r., w którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z 10 czerwca 2013 r. Powód dochodził od pozwanego ubezpieczyciela odszkodowania ubezpieczeniowego w związku z kolizją drogową z dnia 13 grudnia 2009 r. W skardze kasacyjnej powoda podniesiono zarzuty naruszenia art. 232 zd. 2 k.p.c. w z w. z art. 278 k.p.c. i w zw. z art. 382 k.p.c.; art. 245 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z uwagi na oczywiste naruszenie prawa przez wyrok Sądu drugiej instancji. Chodzi o „naruszenie powinności dopuszczenia dowodu z urzędu w sytuacji, w której istnieją szczególne przyczyny nakazujące jej podjęcie w celu prawidłowego wyjaśnienia sprawy” (s. 4 i 7 skargi). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie sprawy do rozpoznania oraz treść odpowiedzi pozwanego ubezpieczyciela na skargę (k. 26 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o wypłatę odszkodowania ubezpieczeniowego nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd meriti nie ma co do zasady obowiązku dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego, jeżeli - w ocenie Sądu - nie jest to niezbędne w związku z przebiegiem i wynikami postępowania dowodowego (art. 232 zdanie drugie k.p.c.).
Oba Sądy meriti w rozpoznawanej sprawie odszkodowawczej ustaliły przebiegi kolizji drogowej z dnia 13 grudnia 2009 r. w sposób przekonywający, opierając się na wystarczający materiale dowodowym, w tym - opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). [aw]