Supreme Court dismisses appeal for lack of public interest and new legal issue under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The appellant argued that the lower court failed to clarify the scope of 'established customs' and whether the second instance should have conducted evidence ex officio. The court rejected these claims as they did not constitute new legal issues requiring public interest interpretation or resolve significant judicial discrepancies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it addresses a new legal issue of public interest or resolves significant judicial discrepancies, rather than merely correcting errors in individual cases.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 309/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (poprzednio: R. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.)przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powoda R. […] sp. z o.o. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11).
Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji.Skarżący wnosił o wyjaśnienie zagadnienia prawnego, czy przez „ustalone zwyczaje” w rozumieniu art. 56 k.c. można rozumieć praktykę przyjęta jedynie między stronami danej czynności prawnej, bez ustalenia, czy taka praktyka obowiązuje powszechnie w danym środowisku. Wskazał też jako istotne zagadnienie prawne problem, czy oddalenie przez sąd pierwszej instancji wniosku dowodowego prowadzące do nieudowodnienia faktu o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia, wymaga od sądu drugiej instancji przeprowadzenia tego dowodu z urzędu, jeżeli strona nie zaskarżyła korzystnego dla niej wyroku.Zagadnienia te nie są nowe.
Pojęcie „ustalonych zwyczajów” w rozumieniu powołanego przepisu wyjaśniał Sąd Najwyższy kilkakrotnie, m.in. w wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r., II CSK 251/13 z dnia 12 października 1999 r., III CKN 357/98 (oba niepubl, lecz dostępne w informatycznych publikatorach internetowych). Rozważanie tych kwestii po raz kolejny nie miałoby waloru publicznoprawnego, a jedynie służyłoby ewentualnemu korygowaniu zaskarżonego wyroku w interesie jednej ze stron, a to sprowadzałoby Sąd Najwyższy do roli sądu trzeciej instancji, niezgodnie z jego ustrojową funkcją.
To samo dotyczy drugiego z przedstawionych zagadnień prawnych (zob. m.in.: wyrok SN z dnia 17 listopada 2011 r., III CSK 30/11, LEX nr 1129116, postanowienie SN z dnia 12 maja 2011 r., III CSK 238/10, LEX nr 964473, wyrok SN z dnia 20 września 2007 r., II CSK 244/07, LEX nr 487508, wyrok SN z dnia 20 lutego 2004 r., I CK 213/03, LEX nr 520016). Zawarte w nich wyjaśnienia mają walor ogólny i odnoszą się także do sytuacji, w której strona nie skarżyła korzystnego dla niej wyroku.W okolicznościach sprawy nie można mówić o oczywistej zasadności wyroku.Wobec powyższego i w braku innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekła jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.[aw]