Criminal appeal dismissed for lack of legal issue; cassation rejected as not obviously justified under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a criminal judgment. The appellant argued for resolving conflicting case law and claimed the lower court failed its supervisory function, but the court found these arguments insufficiently specific. The appeal was rejected because it did not identify specific legal provisions requiring interpretation or demonstrate an obvious violation of law prima facie.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or is obviously justified by a prima facie detectable violation of law without deeper analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 304/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa K. M.przeciwko S. A. i J. D.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego J. D. kwotę 3616 ( trzy tysiące sześćset szesnaście ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności i w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga Kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą eliminacji rozbieżności orzecznictwa Sądu Okręgowego w C. oraz Sądu Apelacyjnego w […] z orzecznictwem Sądu Najwyższego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w […], a także oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej ze względu na niezrealizowanie funkcji rozpoznawczej i kontrolnej postępowania odwoławczego w sprawie.Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie został on dostatecznie skonkretyzowany ani w zakresie dotyczącym istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, ani w zakresie dotyczącym wykazania oczywistej zasadność skargi kasacyjnej.Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni, niezbędne jest wskazanie przepisów wymagających wykładni z określeniem wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, które mają być w jej wyniku usunięte (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13).
Skarga powoda zaś nie spełnia tych wymagań.W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dopuszczającym przyjęcie skargi kasacyjnej ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi natomiast o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia określonym przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11), a wniosek skarżącego nie wykazuje takiego uchybienia.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013. 461). [aw]jw