Supreme Court dismisses cassation appeal by lawyer representing fee-exempt party for non-payment of basic court fee.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a lawyer representing a party exempt from court costs. The lower court rejected the appeal because the lawyer failed to pay the basic court fee before submission, despite the client's exemption status. The court ruled that such fees are mandatory for professional representatives regardless of the client's financial standing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 14 ust. 2, 3 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: A professional representative filing a cassation appeal on behalf of a party exempt from court costs is obligated to pay the basic court fee; failure to do so results in the automatic rejection of the appeal without a summons to pay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 302/06
POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka
w sprawie z powództwa Z.K.
przeciwko Izbie Lekarskiej
o uchylenie uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od postanowienia Sądu Apelacyjnego
z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W dniu 6 maja 2006 r. powód,
procesowego
będącego
radcą
reprezentowany przez pełnomocnika
prawnym,
wniósł
skargę
kasacyjną
od
postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., którym oddalone
zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w B. o odrzuceniu
pozwu. Jeszcze przed wniesieniem skargi Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 1
lutego 2006 r. zwolnił powoda od kosztów sądowych. Wnosząc skargę kasacyjną
pełnomocnik procesowy powoda nie uiścił opłaty podstawowej, o której mowa w art.
14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.”); uczynił to dopiero w
dniu 2 czerwca 2006 r. na wezwanie Sądu Apelacyjnego (k. 38 – 41).
Sąd Apelacyjny przedstawił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi
Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Uszło uwagi Sądu Apelacyjnego, że wniesiona skarga kasacyjna ulegała
odrzuceniu przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398 6 § 2 w związku z art.
1302 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 i 3 u.k.s.c., od pism, o których mowa w art. 3 ust. 2
tej ustawy, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przed sąd,
pobiera się opłatę podstawową w kwocie 30 zł, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wśród pism wymienionych w tym przepisie mieści się skarga kasacyjna, wobec
czego strona, która została zwolniona przez sąd od kosztów sądowych – wnosząc
skargę kasacyjną – obowiązana jest uiścić opłatę podstawową.
Skutki nie uiszczenia opłaty od środków odwoławczych i środków
zaskarżenia, wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników,określone zostały
w art. 1302 § 3 k.p.c. Według tego przepisu, sąd odrzuca bez wezwania
o uiszczenie opłaty wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika
patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające opłacie
w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od wskazanej przez stronę wartości
przedmiotu zaskarżenia, jeżeli nie zostały one należycie opłacone. Jak wyjaśnił Sąd
Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 23/06 (nie publ.), pojęcie
opłaty w wysokości stałej obejmuje nie tylko opłatę stałą w rozumieniu ustawy
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, lecz także opłatę podstawową, której
wysokość jest stała. Tym samym wniesienie skargi kasacyjnej bez uiszczenia
opłaty podstawowej przez radcę prawnego reprezentującego stronę zwolnioną
przez sąd od kosztów sądowych skutkuje odrzuceniem wniesionej skargi. Oceny tej
nie zmienia przy tym okoliczność, że Sąd Apelacyjny pismem z dnia 25 maja
2006 r. wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty podstawowej od
wniesionej skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3
w związku z art. 1302 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.