Cassation appeal dismissed for failure to specify scope of appeal and request under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to clearly define the scope of the challenged ruling and the specific relief sought. The lower court had rejected the claim to establish a transmission easement, ruling that the opposing party had acquired a corresponding ground easement through prescription. The Supreme Court held that the vague phrasing in the appeal did not meet the statutory requirements for a valid cassation complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly state the scope of the challenged judgment and the specific request for annulment; failure to do so constitutes a fatal defect leading to dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 289/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku E. G.przy uczestnictwie P. S.A. w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca (...), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 120 ( sto dwadzieścia ) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni E. G. wniosła o ustanowienie na będącej jej własnością nieruchomości położonej w K. służebności przesyłu na rzecz P. Spółki Akcyjnej (obecnie P. Spółki Akcyjnej w K.) za wynagrodzeniem w kwocie 216 384 zł.Postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w C. oddalił wniosek, uwzględniając zarzut zasiedzenia z dniem 1 stycznia 1985 r. przez poprzednika prawnego uczestnika służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, której dotyczy wniosek. Apelację wnioskodawczyni od tego postanowienia Sąd Okręgowy w B. oddalił orzeczeniem z dnia 4 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy stwierdził, że w przypadku skutecznego podniesienia zarzutu zasiedzenia służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu, art. 3051 k.c. nie znajduje zastosowania. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że służebność gruntową o treści odpowiadającej służebności przesyłu nabył przez zasiedzenie poprzednik prawny uczestnika.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że zaskarża postanowienie Sądu Okręgowego wydane „w przedmiocie oddalenia apelacji”, zarzuciła naruszenie art. 285 § 2 k.c., art. 3051 k.c., art. 176 k.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych wraz z uzasadnieniem (pkt 2) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (pkt 3).Jednoznaczne sformułowanie wymagań dotyczących zakresu zaskarżenia i zakresu wniosku kasacyjnego powoduje, że pominięcie w treści skargi ich oznaczenia stanowi istotne wady skargi kasacyjnej, których nie można usunąć w trybie przewidzianym dla usuwania braków formalnych.
Wady te skutkują odrzuceniem skargi a limine (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., V CZ 26/08, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2009 r., II UZ 9/09, OSNP 2010, nr 21-22, poz. 276).Skarżąca nie sprecyzowała zakresu zaskarżenia, ponieważ sformułowanie „zaskarżam postanowienie Sądu Okręgowego (…) w przedmiocie oddalenia apelacji” nie wyjaśnia, czy zaskarżenie obejmuje całe orzeczenie czy jego część.
Wniosek kasacyjny natomiast ogranicza się do stwierdzenia „wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia” i nie może być uznany za realizację obowiązku przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Na wniosek uczestnika zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oraz § 2 i § 7 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. z 2013 r., poz. 490).