Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and failure to meet admissibility criteria.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower courts violated procedural rules by applying a specific article at the wrong time, claiming this constituted an obvious legal error. The court rejected this because the appellant failed to provide a separate legal argument demonstrating that the appealed judgment was obviously flawed without deeper analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if the appellant proves an obvious legal error warranting immediate recognition, rather than merely asserting the appeal's obvious merit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 285/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa R. B.przeciwko […] B. Spółce Akcyjnej w B.o zapłatę ,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powód R. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] wydanego w dniu 20 listopada 2014 r. w sprawie przeciwko […] B. Spółce Akcyjnej w B. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenie w niniejszej sprawie przepisów prawa procesowego polegającego na zastosowaniu art. 217 § 3 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny, a także przez Sąd Okręgowy, co, w ocenie skarżącego, w dacie orzekania przez Sąd pierwszej i drugiej instancji nie powinno nastąpić.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).
Skarżący nie wykazał wskazanej we wniosku przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznani. Skarżący koncentrując się na definicji „oczywistej zasadności” skargi kasacyjne w istocie nie przedstawił odrębnego i jasno sformułowanego wywodu prawnego, z którego wprost wynikałaby oczywista wadliwości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw