Supreme Court dismisses appeal on involuntary psychiatric hospitalization under Art. 29 of Mental Health Protection Act.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a patient challenging his involuntary admission to a psychiatric hospital. The appellant argued that the factual circumstances did not justify applying Article 29, Paragraph 1, Item 1 of the Mental Health Protection Act, claiming a violation of his constitutional rights. The court rejected this claim, noting that the lower court had sufficiently established that refusing admission would cause a significant deterioration of the patient's mental health, thereby meeting the statutory threshold for involuntary treatment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego; Although the application of this provision requires restraint due to its interference with constitutional freedoms, the court ruled that the statutory prerequisites for involuntary hospitalization were met when medical evidence demonstrates that refusal of admission would cause a significant deterioration of the patient's mental health.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 280/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku I. T. i D. T. przy uczestnictwie G. T. o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym bez zgody osoby chorej psychicznie na wniosek (art. 29 ustawy),na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt XIII Ca (...), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokat M. O. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2016 r. naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (jedn. tekst.: Dz.U. 2017.882 – dalej: „u.o.z.p.”), a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnił oczywista jej zasadnością ze względu na to, że stan faktyczny sprawy nie pozwalał - w jego ocenie - na zastosowanie wobec niego art. 29 ust. 1 pkt 1 u.o.z.p.Wniosek ten jest bezzasadny. Niewątpliwie należy się zgodzić ze skarżącym, że ze względu na to, iż art. 29 ust. 1 pkt 1 u.o.z.p. umożliwia ingerencję w konstytucyjne prawo wolności i nietykalności człowieka, nakazane jest powściągliwe jego stosowanie.
Jednakże dokonane w sprawie, w niebudzący wątpliwości sposób ustalenia, dostatecznie uzasadniały stwierdzenie wystąpienie w odniesieniu do skarżącego przesłanki warunkującej zastosowanie tego przepisu, tj. stwierdzenie, że w razie nieprzyjęcia skarżącego do szpitala nastąpiłoby znaczne pogorszenie stanu jego zdrowia psychicznego.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika postępowania do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 4 ust. 1 - 3, § 5, § 14 ust. 1 pkt 27 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). aj