Legislator Case Law & Legislation
V CSK 266/20 AI generated

Polish Supreme Court dismisses appeal for procedural errors and facts, rejecting legal aid costs.

Case Number V CSK 266/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible due to improper formulation and reliance on facts already established. The appellant argued that the lower courts erred in excluding expert evidence and failing to summon specific medical entities, but the court noted these were matters of fact and evidence evaluation. Consequently, the court dismissed the appeal under Article 3986 of the Civil Procedure Code and denied the request for state-funded legal aid costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: The Supreme Court is bound by factual findings of the lower court; cassation complaints cannot be based on disputes over fact-finding or evidence assessment.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility fact-finding binding evidence assessment legal aid costs expert opinion exclusion

Cited Legislation

AI generated
Art. 278 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarżący, wnosząc skargę kasacyjną zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 278 § 1 w związku z art.
Art. 290 § 1 k.p.c.
278 § 1 w związku z art. 290 § 1 k.p.c. przez powielenie błędu Sądu pierwszej instancji i w konsekwencji nieuwzględnienie wniosku powoda o dopuszczenie dowodu z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w W.
Art. 194 § 3 k.p.c.
Ponadto zarzucił naruszenie art. 194 § 3 k.p.c., również przez powielenie błędu Sądu pierwszej instancji i oddalenie wniosku o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanych Zespołu Opieki Zdrowotnej w D., Skarbu Państwa - Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w B., Szpitala Specjalistycznego im.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
nie mieści się w podstawie kasacyjnej określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. Podobnie, w postępowaniu odwoławczym nie ma zastosowania przepis art.
Art. 3983 § 2 k.p.c.
nie mieści się w podstawie kasacyjnej określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c., że Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, a podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 290 § 1 k.p.c
278 § 1 w związku z art. 290 § 1 k.p.c.
art. 194 § 3 k.p.c
Ponadto zarzucił naruszenie art. 194 § 3 k.p.c., również przez powielenie błędu Sądu pierwszej instancji i oddalenie wniosku o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanych Zespołu Opieki Zdrowotnej w D., Skarbu Państwa - Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w B., Szpitala Specjalistycznego im.
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c
nie mieści się w podstawie kasacyjnej określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 266/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa M. W.‎przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (…) w R.‎o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt V ACa (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek adw. I. M. o przyznanie ze Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 3) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda M. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 1 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarżący, wnosząc skargę kasacyjną zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 278 § 1 w związku z art. 290 § 1 k.p.c. przez powielenie błędu Sądu pierwszej instancji i w konsekwencji nieuwzględnienie wniosku powoda o dopuszczenie dowodu z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w W. na okoliczność ustalenia, czy choroba powoda i sposób jego leczenia był zgodny ze sztuką lekarską i zasadami wiedzy medycznej oraz czy sporządzona w toku sprawy dokumentacja dotycząca konieczności stosowania środka zabezpieczającego była prawidłowa i właściwa dla rozpoznanego przypadku w sytuacji, w której stwierdzenie powyższych okoliczności wymagało wiedzy specjalnej.

Ponadto zarzucił naruszenie art. 194 § 3 k.p.c., również przez powielenie błędu Sądu pierwszej instancji i oddalenie wniosku o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanych Zespołu Opieki Zdrowotnej w D., Skarbu Państwa - Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w B., Szpitala Specjalistycznego im. (…) SP ZOZ w K., Skarbu Państwa - Dyrektora Aresztu Śledczego w K., co spowodowało, że powód nie mógł udowodnić różnic w opisach zawartych w dokumentacji medycznej i stawianych diagnozach, a co za tym idzie ich negatywnego wpływu na możliwość prawidłowego funkcjonowania, podjęcia pracy, prawidłowego operowania inteligencją i w konsekwencji doprowadzenia do rozstroju zdrowia.Odnosząc się do sposobu sformułowania podstaw kasacyjnych należy zwrócić uwagę, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, różniącym się znacząco od zwykłego środka zaskarżenia w toku instancji.

Skarga kasacyjna nie może zatem sprowadzać się do powielenia apelacji. Skarżący tymczasem w podstawie naruszenia przepisów postępowania powielił wprost zarzuty przytoczone w apelacji, przytaczając art. 278 § 1, 290 § 1 i 194 § 3 k.p.c. i poprzestając na stwierdzeniu, że Sąd Apelacyjny powtórzył błąd Sądu pierwszej instancji, naruszając również te przepisy. Podstawa skargi kasacyjnej została sformułowane wadliwie, bowiem istotą postępowania kasacyjnego jest ocena naruszenia przepisów postępowania w instancji odwoławczej.

Skarżący nie złożył zaś w postępowaniu odwoławczym wniosków dowodowych, stąd też zarzut naruszenia art. 278 § 1 i art. 290 § 1 k.p.c. nie mieści się w podstawie kasacyjnej określonej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. Podobnie, w postępowaniu odwoławczym nie ma zastosowania przepis art. 194 k.p.c., a więc Sąd Apelacyjny tego przepisu nie mógł naruszyć. Należało zatem przytoczyć te przepisy, które - w ocenie skarżącego - naruszył Sąd drugiej instancji, uznając za prawidłowe pominięcie przez Sąd Okręgowy wniosków o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego i instytutu naukowego oraz o dopozwanie wskazanych podmiotów.

Takich przepisów w skardze kasacyjnej nie ma.Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że podnoszone zarzuty sprowadzają się do polemiki z poczynionymi w niniejszej sprawie ustaleniami faktycznymi. W pierwszym przypadku zarzut wprost dotyczy wniosku dowodowego, a w drugim, chociaż formalnie związany jest z wezwaniem do udziału w sprawie, sprowadza się do możliwości dowodzenia różnic w opisach zawartych w dokumentacji medycznej i diagnozach. Ustawodawca wyraźnie uregulował w art. 39813 § 2 k.p.c., że Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, a podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.Odnosząc się do żądania zasądzenia na rzecz pełnomocnika powoda kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w niniejszym postępowaniu kasacyjnym i mając na uwadze powyższe argumenty, należy powołać się na utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że sporządzenie skargi kasacyjnej podlegającej odrzuceniu nie uzasadnia przyznania ze środków publicznych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob. postanowienie SN z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II CSK 699/10, OSNC Zbiór Dodatkowy nr C/2011, poz. 72, Biuletyn SN 2011, nr 5, s. 15, por. także postanowienia SN z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt II PZ 17/14, www.sn.pl, z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt I CSK 106/12, www.sn.pl, z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt IV CSK 332/10, nie publ., z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41, Biuletyn SN 2007, nr 12, s. 13).Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, podlega oddaleniu.

Pozwany w odpowiedzi wniósł jedynie o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na brak podstaw do jej przyjęcia, a także ich niewskazanie i nieuzasadnienie, ewentualnie w przypadku przyjęcia do rozpoznania o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezpodstawnej i z tymi żądaniami związany był wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Nie wniósł zaś o odrzucenie skargi, a tym samym koszty sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę nie mogą być uznane za koszty celowej obrony (por. m. in. postanowienia SN z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II CSK 77/14, OSNC 2015, nr 7 - 8, poz. 91, Biuletyn SN 2014, nr 9, s. 9 - 10, z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt III SK 23/13, z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II CSK 397/12, www.sn.pl).jw