Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal issues or precedent conflicts under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by K. K., A. K., M. O., and E. W. against a final judgment. The applicants argued for admission based on potential legal interpretation issues regarding Article 292 of the Civil Code, but failed to demonstrate serious doubts or conflicting case law. The court ruled that the appeal lacked the necessary public law prerequisites for consideration under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the applicant demonstrates a serious legal issue, a need for interpretation of laws raising serious doubts or conflicts in case law, invalidity of proceedings, or obvious merit; mere general statements without precise legal context or specific examples of conflicting judgments do not satisfy these requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 264/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku K. K., A. K., M. O., E. W., […]przy uczestnictwie L. X., […] jako następców prawnych J. B.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców K. K., A. K., M. O. i E. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do ogólnikowego zasygnalizowania pewnej kwestii procesowej, do której trudno, ze względu na jej nieprecyzyjne sformułowanie, ustosunkować się.
Symptomatyczne jest zresztą, że strona skarżąca przedstawionego zagadnienia nie osadza w jakimkolwiek kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie pogłębionej analizy jurydycznej.Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżąca nie wykazała bowiem wystąpienia ustawowej przesłanki uzasadniającej potrzebę dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisu art. 292 k.c., ani też nie wyjaśniła, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu.
Brak jest wskazania w uzasadnieniu wniosku, choćby egzemplifikacyjnie, na orzeczenia sądów powszechnych będące źródłem występowania poważnych wątpliwości lub rozbieżności w odniesieniu do wykładni przepisu art. 292 k.c.W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). awes