Supreme Court dismisses appeal for lack of public law grounds regarding contract penalty mitigation. The appellant failed to meet admissibility requirements under the Civil Procedure Code. The court ruled the legal issue raised was not significant enough for cassation review.

Sygn. akt V CSK 260/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo w Z.‎przeciwko "K." Sp. z o.o. w G.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIESkarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą stanowiły podstawę wstępnej, merytorycznej oceny skargi kasacyjnej z punktu widzenia kwalifikowanych przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w punkcie pierwszym tego artykułu należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga natomiast wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.).Argumentacja pozwanej powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiły przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Nie stanowi bowiem istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP, nr 15 – 16, poz. 243).

Skarżący pomija, że podstawową przesłanką dopuszczalności żądania miarkowania kary umownej jest wykonanie zobowiązania w znacznej części, zaś z wiążących Sąd Najwyższy ustaleń Sądu drugiej instancji wynika, że zostało ono wykonane w części znikomej. Wskazane przez skarżącą zagadnienie prawne jest związane z ciężarem dowodu okoliczności braku szkody po stronie wierzyciela w wypadku zgłoszenia wniosku o miarkowanie kary umownej na podstawie art. 484 § 2 k.c., zaś potrzebę wykładni tego przepisu skarżący upatruje w poważnych wątpliwościach co do zakresu jej stosowania na podstawie samodzielnego i rozłącznego kryterium braku szkody.

Podniesione problemy dotyczą więc dalszych przesłanek miarkowania kary umownej, do których rozważenia nie dochodzi w przypadku niewykazania przez dłużnika przesłanki pierwszej – wykonania zobowiązania w znacznej części. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek powoda o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [aw]