Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to state legal issue and cite public law grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for consideration. The appellant failed to formulate a specific legal issue and provided only a general legal argument regarding the interpretation of 'burden of property' without addressing public law prerequisites. Consequently, the court could not determine whether the statutory conditions for admitting the appeal were met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: The appellant must formulate a specific legal issue and provide deep legal argumentation to establish public law prerequisites; failure to do so precludes admission of the cassation appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 258/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] z siedzibą w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl.).Argumentacja powoda powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka.
Uzasadnienie wniosku zawiera wywód prawny dotyczący problemu wykładni pojęcia „obciążenie nieruchomości” zawartego w art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze, jednakże skarżący w ogóle nie sformułował zagadnienia prawnego, przedstawił je w sposób ogólny i nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia”, co uniemożliwia udzielenie odpowiedzi. Umknął nadto jego uwadze wynikający z art. 39820 zd. 2 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy, co oznacza również zakaz oparcia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wówczas, gdy przedmiot zagadnienia prawnego był już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego w tej sprawie.
Dokonaną wykładnią związany jest zarówno sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, jak i Sąd Najwyższy ponownie rozpoznając sprawę.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 398 21 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. z 2013 r., poz. 490). [aw]