Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for review. The appellant argued that the lower court violated procedural and substantive laws, but failed to demonstrate an obvious legal error. The court ruled that the appeal did not meet the statutory threshold for admission under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if the appellant proves an obvious legal error evident without deep analysis, resulting in a clearly flawed judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 256/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa "I. […]" Spółki z o.o. w L.przeciwko F. Spółce z o.o. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem powódki skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na wskazane w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania naruszenia przepisów procesowych i materialnych w tym art. 233, 328 § 2, 386 § 6 k.p.c. oraz art. 405 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl; z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.). Skarżąca w obszernym wywodzie odnoszącym się do uchybień sądu drugiej instancji nie wykazała tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania orzekając o kosztach postępowania na podstawie art. 98, 99 w zw. z art. 391 § 2, 39821 k.p.c. [aw]