Legislator Case Law & Legislation
V CSK 249/17 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on identity error and lack of significant legal issue in personality rights case.

Case Number V CSK 249/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiffs against the defendants. Although the lower courts incorrectly listed the defendants' surnames, the court found this error insufficient to warrant cassation review. Furthermore, the plaintiffs' claim regarding the legal regulation of collateral kinship was deemed adequately covered by existing law and irrelevant to the personality rights dispute.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the procedural defect is not obvious and serious enough to justify review, and if no significant legal issue exists or the issue does not affect the outcome.

Keywords

AI generated
cassation appeal procedural defect personality rights kinship determination significant legal issue identity error Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 249/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M.O. i L.M.O.‎przeciwko S.M.(O.) i K.M.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, w której jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.

Skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a w szczególności, odmiennie niż chce tego skarżący, nie wynika to ze sposobu oznaczenia strony pozwanej. Trzeba stwierdzić, że strona pozwana została błędnie oznaczona (wadliwe nazwisko) w wyroku Sądu I instancji oraz Sądu II instancji (obok poprawnego nazwiska niepotrzebnie wskazano błędne). Oznaczenie strony co do nazwiska powinno być bowiem zgodne ze stanem wynikającym z aktów stanu cywilnego. Jednak w toku całego postępowania nie budziło wątpliwości, kim jest strona, a poza tym pozostałe elementy ją oznaczające były prawidłowe.

Choć zatem w tym zakresie rzeczywiście zaskarżone orzeczenie było nieprawidłowe, bo nieprecyzyjne, to jednak wadliwość nie była tak oczywista i poważna, aby uzasadniała przyjęcie skargi do rozpoznania. Co do istotnego zagadnienia prawnego powstającego na tle tej sprawy, to, zdaniem skarżącego, dotyczy ono braku uregulowania w prawie polskim możliwości ustalania bądź kwestionowania pokrewieństwa w linii bocznej – w jaki sposób dochodzić, że konkretne osoby nie są rodzeństwem. Jednakże, ponieważ pokrewieństwo w linii bocznej wynika z pokrewieństwa w linii prostej, a poza tym nie może być niezgodności między pokrewieństwem w linii bocznej i w linii prostej, to kwestię tę należy uznać za wystarczająco uregulowaną w polskim prawie.

Co więcej, nawet gdyby uznać tego rodzaju zagadnienie prawne za istotne, to jego rozstrzygnięcie nie uzasadniałoby przyjęcia skargi do rozpoznania w tej sprawie, bo nie miałoby wpływu na wyrokowanie w postępowaniu o ochronę dóbr osobistych.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj