Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue of general importance exists regarding bill of exchange guarantor liability.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a bill of exchange guarantor against a final payment order. The appellant argued that the lower court failed to address a general legal issue concerning whether a guarantor always bears joint and several liability under the Civil Code. The court determined that the appellant's arguments did not meet the statutory requirements for admitting a cassation appeal to a hearing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.; Art. 47 k.k.; The Supreme Court may admit a cassation appeal to a hearing only if it raises a legal issue of general importance, which was not established in this case as the appellant's arguments did not correspond to the substantive legal question raised.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 248/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa […] "S." Sp. z o.o. w N.przeciwko D. M., G. M., M. M. i W. M.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej D. M.od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanej D.M. kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana D. M. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2012 r., w którym oddalono apelację pozwanych (w tym też pozwanej D. M.), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 czerwca 2012 r. Wyrokiem tym utrzymany został w mocy nakaz zapłaty Sądu Okręgowego z dnia 15 grudnia 2010 r., w którym nakazano pięciu pozwanym, w tym – D. M., aby solidarnie zapłacili PP-U-H „S.” – spółce z o.o. kwotę 385.809,50 zł (k. 38 akt sprawy).W skardze pozwanej D. M. podnoszono zarzuty naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego (pkt I i II).
Motywując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżąca wskazała, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.). Istotnego zagadnienia prawnego skarżąca dopatruje się w ogólnie postawionym pytaniu, „czy poręczyciel wekslowy zawsze i bezwarunkowo ponosi odpowiedzialność za zaciągnięte zobowiązanie jako współdłużnik solidarny, nawet w kontekście brzmienia art. 371 k.c. oraz w kontekście występującej przesłanki zasad współżycia społecznego”.
Skarżąca wyjaśniła także, że „podstawa wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność odnosi się do zarzutu naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisów k.p.c., tj. art. 233 § 1 k.p.c., które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę (k. 545 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Zgodnie z art. 47 prawa wekslowego, poręczyciel wekslowy ponosi odpowiedzialność solidarną (w rozumieniu art. 366 k.c.) z innymi dłużnikami wekslowymi, w tym – z wystawcą weksla, nawet wówczas, gdy wystawca ten jest jednocześnie dłużnikiem w tzw. stosunku podstawowym.
Do poręczyciela wekslowego ma też zastosowanie reguła wyrażona w art. 371 k.c. Przedstawiony przez skarżącą wywód prawny nie koresponduje jednak merytorycznie w zasadniczej części ze wskazanym zagadnieniem, które – według skarżącej – miałoby spełniać cechy istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Ponadto przedstawiony w pkt 2 wywód skargi, dotyczący naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w ogóle nie może być brany pod uwagę jako uzasadnienie, które miałoby – w intencji skarżącej – prowadzić do wykazania przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono przy uwzględnieniu postanowień zawartych w art. 102 k.p.c. es