Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Article 3989 § 1 of CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the applicant failed to demonstrate obvious merit. The applicant alleged violations of civil code and procedural law regarding the removal of partial incapacity, but the court found no grounds to consider the appeal obviously justified. Consequently, the appeal was rejected, and costs for legal aid were awarded to the state.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if it is not obviously justified, absent a significant legal issue or serious interpretation doubts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 239/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku A.W. przy uczestnictwie A.W. i prokuratorao uchylenie ubezwłasnowolnienia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi T.O. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł powiększną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami wprowadzenia środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2016 r., oddalającemu jego apelację od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2016 r., oddalającego wniosek o uchylenie ubezwłasnowolnienia częściowego jego żony, naruszenie art. 16 § 1 k.c. oraz art. 227, 233, 299, 378 § 1 i art. 5441 k.p.c. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej skarżący uzasadnił oczywistą jej zasadnością w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z powodu rażących naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego przez Sąd Apelacyjny.
Wskazana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest w sprawie spełniona. Z zestawienia starannego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia z treścią skargi kasacyjnej wynika nie tylko brak podstaw do uznania wniesionej skargi za oczywiście uzasadnioną w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ale w ogóle brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia uchybień w zaskarżonym orzeczeniu. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 4 ust. 1-3, § 14 ust. 1 pkt 27 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). jw