Legislator Case Law & Legislation
V CSK 235/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal where tenant's traffic accident breach does not constitute contractual liability.

Case Number V CSK 235/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the tenant against a judgment ordering payment for damages. The tenant argued that the landlord failed to provide a safe premises, citing a traffic accident as the cause of breach, and claimed the landlord was not a business operator. The court rejected these claims, ruling that the accident was a personal risk of the tenant and did not establish contractual liability or the necessary conditions for cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; A tenant's personal risk, such as a traffic accident, does not constitute a breach of lease obligations attributable to the landlord, and such facts do not justify the admissibility of a cassation appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility lease contract liability tenant personal risk traffic accident breach contractual damages claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącej – w sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącej – w sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącej – w sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
art. 3531 k.c
art. 3571 k.c
483 i 484 k.c., art., 484 § 2 k.c., art. 3571 k.c., art.475 i art.
art. 495 k.c
3571 k.c., art.475 i art. 495 k.c.
art. 382 k.p.c
233 i art. 382 k.p.c., art.
art. 277 k.p.c
art. 45 Konstytucji RP

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 235/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa C. […] Sp. z o.o. w L.‎przeciwko R. K. i I. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej I. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża pozwanej I. P. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwana I. P. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r. Wyrok ten został zaskarżony w całości. Zapadł on w następstwie wniesienia m.in. przez pozwaną I. P. apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 lutego 2013 r.W skardze kasacyjnej pozwanej podnoszono zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art. 4 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, art. 5 i art. 3531 k.c., art. 483 i 484 k.c., art., 5 k.c. w zw. z art. 483 i 484 k.c., art., 484 § 2 k.c., art. 3571 k.c., art.475 i art. 495 k.c. Wskazywano także na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 i art. 382 k.p.c., art. 207 § 6 w zw. z art. 277 k.p.c. w zw. z art. 45 Konstytucji RP.Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że w sprawie tej występuje istotne zagadnienie prawne, ponieważ konieczne jest jednoznaczne wyjaśnienie ogólniejszej kwestii, czy występują przesłanki odpowiedzialności prawnej z tytułu katy umownej, skoro niewywiązanie się przez pozwaną z obowiązków wynikających z umowy najmu wynikało z przyczyn przez nią niezawinionych (wypadek komunikacyjny).

Ponadto – zdaniem skarżącej – skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Apelacyjny błędnie uznał, że pozwana była przedsiębiorcą, mimo że faktycznie pozwana nigdy nie podjęła w sposób ciągły zorganizowanej działalności zarobkowej.Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie – uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analizując uzasadnienia orzeczeń obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej pozwanej oraz zawartą w niej motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (s. 7 i n. skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącej – w sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c. Przekonywające są przede wszystkim ustalenia Sądu Apelacyjnego co do tego, że pozwanej nie można było przypisać statusu przedsiębiorcy (s. 14-15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).

Trzeba także wyraźnie stwierdzić, że uczestniczenie przez pozwaną w wypadku komunikacyjnym jest ryzykiem osobistym pozwanej jako najemcy i nie stanowi wystarczającej podstawy do przyjęcia, iż niewykonywanie obowiązków wynikających z umowy najmu lokalu użytkowego nastąpiło z przyczyn nieobciążających pozwaną.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Istniały podstawy do nieobciążenia pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego w świetle art., 102 k.p.c. (k. 395 akt sprawy).[aw]