Cassation appeal dismissed for plaintiff C.F. due to lack of admissibility under Art. 3989 § 1 k.p.c. and rejected for A.K. ratione valoris.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against the plaintiff C.F. because the appellate court's decision was based on established facts, rendering the appeal inadmissible under Art. 3989 § 1 k.p.c. Conversely, the appeal by the plaintiff A.K. was rejected ratione valoris as it lacked sufficient merit. The court held that the appellate court correctly applied the law regarding the factual basis of the judgment, while the second appeal failed to meet the threshold for consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.c. - A cassation appeal is inadmissible if the appellate court decided based on established facts, and an appeal is rejected ratione valoris if it lacks sufficient merit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 228/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa C. F. i A. K.przeciwko K. w C. Sp. z o.o. w C.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w stosunku do powoda C. F. i odrzuca skargę w stosunku do powódki A. K.
UZASADNIENIE
Powodowie C.F. i A.K. złożyli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2013 r. Wyrok ten zapadł w wyniku wniesienia apelacji przez oboje powodów od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 listopada 2012 r. W skardze kasacyjnej powodów podnoszono zarzuty naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powodowie stwierdzili, że Sąd Apelacyjny dopuścił się oczywistego błędu, gdyż wydając rozstrzygnięcie w sprawie, nie był uprawniony do odjęcia od kwoty 212.388 zł kwot zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2008 r. w łącznej wysokości 111.016 zł.
Określając przedmiot zaskarżenia na kwotę 83.262 zł w stosunku do powoda i kwotę 27.754 w stosunku do powódki, skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia opisanego w pkt I w części oddalającej powództwo w stosunku do powoda (ponad kwotę 75.729 zł), a w stosunku do powódki - ponad kwotę 25.243 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia obu wyroków Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęciu skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku strony skarżącej - nie występuje przesłanka uzasadniająca przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego - w odniesieniu do powoda C.
F. - zapadło bowiem w ustalonym przez ten Sąd stanie faktycznym sprawy, który stanowił - także w stosunku do kwestii wynagrodzenia - zasadniczy punkt odniesienia ocen prawnych. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej dotyczącej powoda C. F. (art. 3989 § 2 k.p.c.). W stosunku do powódki A. K. skarga uległa odrzuceniu ratione valoris (art. 3982 § 1 k.c.).