Legislator Case Law & Legislation
V CSK 210/16 AI generated

Cassation appeal dismissed; appellate court's factual assessment of damages justified under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 210/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's reduction of compensation damages. The appellant argued that the reduced amount was unjustified and violated the Civil Code, claiming it necessitated a new substantive review. The court rejected this, ruling that the final compensation amount was properly justified by the appellate court's own factual findings regarding the victim's injuries. Consequently, the cassation appeal was not admitted for examination under the relevant procedural provision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not admissible if the final judgment's substantive outcome is justified by the appellate court's own factual findings, as the appellant's claim of obvious justification does not meet the statutory threshold for admission.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility appellate court factual findings compensation damages reduction civil procedure code substantive review requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.
2 skargi) i uzupełnienie skargi z dnia 28 stycznia 2016 r.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
2 skargi) i uzupełnienie skargi z dnia 28 stycznia 2016 r.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 445 § 1 k.c
W skardze kasacyjne powoda podniesiono zarzuty naruszenia art. 445 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
2 skargi) i uzupełnienie skargi z dnia 28 stycznia 2016 r.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 210/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa M. K. ‎przeciwko P. S.A. w W.‎o zapłatę, ustalenie i rentę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 listopada 2015 r., w którym doszło do zmiany wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 grudnia 2014 r. w związku z wniesieniem apelacji pozwanego ubezpieczyciela. Sąd Apelacyjny obniżył zasądzone przez Sąd Okręgowy zadośćuczynienie do kwoty 47.000 zł z odsetkami od dnia 3 lipca 2008 r. i oddalił powództwo w pozostałej części (o 50.000 zł). W skardze kasacyjne powoda podniesiono zarzuty naruszenia art. 445 § 1 k.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący w treści skargi kasacyjnej stwierdził, że podniesiony zarzut naruszenia art. 445 § 1 k.c. „skutkuje koniecznością ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy” (s. 2 skargi), a w uzupełnieniu skargi z dnia 28 stycznia 2016 r. wyjaśnił, iż skarga jest oczywiście uzasadniona z racji nieodpowiedniego rozmiaru zasądzonego zadośćuczynienia na rzecz powoda.Skarżący wnosił o uchylenie wyroku w zakresie dotyczącym oddalenia powództwa i zasądzenie dochodzonej kwoty zadośćuczynienia w całości od pozwanego ubezpieczyciela.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 2 skargi) i uzupełnienie skargi z dnia 28 stycznia 2016 r.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga kasacyjna nie jest bowiem – wbrew stanowisku skarżącego – oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu.

Rozmiar przyznanego ostatecznie zadośćuczynienia znajduje usprawiedliwienie w dokonanych przez Sądy meriti ustaleniach faktycznych. W tym zakresie przekonywający pozostaje dłuższy wywód uzasadnienia Sądu Apelacyjnego, w którym odpowiednio wskazano i oceniono rozmiar krzywdy spowodowanej pozwanemu w wypadku komunikacyjnym (s. 8-9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (3989 § 2 k.p.c.). db