Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and procedural prerequisites.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a claimant against a county court's decision to reject her claim for acquisition by prescription. The claimant argued that the appealability of a first-instance ruling lacking specific reasoning for part of the property was a significant legal issue, but the court found no such dispute existed. The court determined the appeal was inadmissible because the claimant had not appealed the first-instance ruling regarding the specific plot in question, rendering the second-instance judgment non-existent for that portion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the existence of a significant legal issue is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the issue is genuinely disputed, raises serious doubts, or has not been previously resolved, and if the appeal concerns a non-existent second-instance judgment due to lack of a prior appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 181/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z wniosku W. L.przy uczestnictwie Gminy M.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w L.z dnia 1 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążenia wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni wniosła o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości położonej w G. gmina M., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o numerze […], obejmującą działki o numerach ewidencyjnych […]/2 i […]/3.Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. Sąd Rejonowy w L. oddalił wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości położonej w G. nr […], stanowiącej działkę zabudowaną […]/2, której właścicielem jest uczestnik postępowania Gmina M..Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację uczestniczki.
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Zdaniem powódki, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie: „czy w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości dopuszczalna jest apelacja od postanowienia sądu pierwszej instancji, którego uzasadnienie nie zawiera żadnych motywów w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie części nieruchomości gruntowej, której dotyczył wniosek o stwierdzenie zasiedzenia?”.Postanowieniem z dnia 24 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w L. odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnioskodawczyni w części dotyczącej działki nr […]/3, przyjmując, że wobec braku orzeczenia Sądu Okręgowego w przedmiocie wniosku o jej zasiedzenie niedopuszczalne było objęcie zakresem zaskarżenia skargi kasacyjnej orzeczenia nieistniejącego. Postanowieniem z dnia z dnia 10 lutego 2017 r., V CZ 96/16, nie publ. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawczyni na ww. postanowienie z dnia 24 października 2016 r., wskazując, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr […]/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.
U podstaw takiego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie, że skarżąca nie wniosła apelacji od rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w przedmiocie działki nr […]/3 i z tego względu kwestia ta nie była objęta kontrolą i rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien odpowiednio sformułować zagadnienie prawne, wskazać przepisy prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz świadczącą o istotności tego zagadnienia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, nie publ.; z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, nie publ.).
Zagadnienie jest istotne, jeżeli jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2012 r., II CSK 180/12, nie publ. oraz z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, nie publ.), wywołuje poważne wątpliwości, a zarazem nie było dotychczas rozstrzygnięte w judykaturze albo dotychczasowe orzecznictwo wymaga zmiany (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, nie publ.).
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżąca nie wykazała powyższych okoliczności.Zagadnienia prawnego sformułowanego w skardze nie można uznać za istotne przede wszystkim dlatego, że nie budzi wątpliwości, iż w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości dopuszczalna jest apelacja od postanowienia sądu pierwszej instancji, którego uzasadnienie nie zawiera żadnych motywów w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie części nieruchomości gruntowej, której dotyczył wniosek o stwierdzenie zasiedzenia.
Zamieszczona w skardze kasacyjnej wzmianka o braku jednolitego stanowiska judykatury w tym zakresie jest całkowicie gołosłowna. Co więcej, przedstawione zagadnienie nie jest istotne dla oceny rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Okręgowy, ponieważ o braku stanowiska tego Sądu w kwestii zasiedzenia działki nr […]/3 zadecydowało – na co zwrócił już uwagę Sąd Najwyższy w wydanym w sprawie postanowieniu z dnia 10 lutego 2017 r., V CZ 96/16, nie publ. - przede wszystkim to, że skarżąca nie wniosła w tym zakresie apelacji. Jedynie dodatkowo Sąd Okręgowy stwierdził, że wobec braku rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego o wniosku o stwierdzenie zasiedzenia działki nr […]/3 niemożliwe byłoby rozpoznanie apelacji w tym zakresie, „nawet gdyby apelacja dotyczyła również działki […]/3”.
Zważywszy ponadto, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.), na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.Z uwagi na szczególnie trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył jej kosztami postępowania kasacyjnego. [aw]jw