Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal grounds as required by law.

Sygn. akt V CSK 174/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku Konferencji Episkopatu Polski

przy uczestnictwie S. J.

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po D. J.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego

w Ś.

z dnia 2 grudnia 2010 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawcy na

rzecz uczestnika postępowania 120 (sto dwadzieścia) zł kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Ś. zmienił

postanowienie Sądu Rejonowego w K., którym uwzględniono wniosek o zmianę

postanowienia Sądu Rejonowego w W. o stwierdzenie nabycia spadku po D. J., w

ten sposób, że wniosek oddalił.

Od tego postanowienia wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3984 k.p.c. zostały określone wymagania, jakim powinna odpowiadać

skarga kasacyjna. Wyróżnia się wśród nich, wskazane w art. 398 4 § 1 k.p.c.,

wymagania (elementy) konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Charakteryzują się one

tym, że – w przeciwieństwie do wymagań wskazanych w art. 398 4 § 2 i 3 k.p.c. –

nie mogą być uzupełniane. Skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek

z wymagań konstrukcyjnych podlega zatem odrzuceniu a limine, bez wzywania do

uzupełnienia braków (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).

Do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy – poza oznaczeniem

orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone

w całości czy w części oraz wnioskiem o uchylenie lub uchylenie i zmianę

orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany – przytoczenie

podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że przytoczenie podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący powinien wskazać, na

jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę

kasacyjną, przytoczyć – oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy –

naruszone przepisy prawa i wyjaśnić, na czym ich naruszenie polega, oraz

wykazać, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik

sprawy. Samo wskazanie w skardze kasacyjnej przepisów prawa, z których

naruszeniem zdaniem skarżącego zostało wydane zaskarżone orzeczenie, bez

bliższego określenia, co i z jakiego powodu skarżący uważa za naruszenie prawa –

nie czyni zadość spełnieniu omawianego wymagania skargi kasacyjnej (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1935 r., III C 778/34, OSN(C)

1935, nr 11, poz. 430, z dnia 10 stycznia 1997 r., II CKN 21/96, OSNC 1997, nr 5,

poz. 61, z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114, z dnia

13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 41/08).

Rozumianego w przedstawiony sposób wymagania przytoczenia podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia nie spełnia skarga kasacyjna wnioskodawcy.

Skarżący ograniczył przytoczenie podstawy kasacyjnej do stwierdzenia, że opiera

„skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 398 3 § 1 pkt 1

k.p.c.) przez niewłaściwe zastosowanie ar 927 § 1 k.c. oraz błędną wykładnię

art. 948 § 1 i 2 k.c.”. Nie przedstawił natomiast jej uzasadnienia wyjaśniającego, na

czym, jego zdaniem, polega niewłaściwe zastosowanie art. 927 § 1 k.c. i błędna

wykładnia art. 948 § 1 i 2 k.c.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1

k.p.c.).

md