Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists since facts show full property use for transmission equipment.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the lower court's decision to establish a transmission easement. The appellant argued that the easement was invalid because the transmission company did not utilize the entire property, yet the court found the lower court's factual finding that the property was fully occupied by transmission equipment to be binding. Consequently, the court determined that no legal question requiring interpretation existed, as the facts precluded any claim of non-use or overreach of the request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the facts established by the lower courts demonstrate that the legal issue raised by the appellant does not exist or is not relevant to the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 169/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku T. Spółki Akcyjnej w K. przy uczestnictwie S.B. o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. W sprawie nie zachodzi przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne. Skarżący twierdzi, że istotnym problemem prawnym jest, czy sąd może ustanowić służebność przesyłu na całej nieruchomości w sytuacji, gdy przedsiębiorca przesyłowy w rzeczywistości z całej nieruchomości nie korzysta. Tak przedstawione zagadnienie prawne pozostaje poza poczynionymi w sprawie, a wiążącymi Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej, ustaleniami faktycznymi. Z poczynionych ustaleń wynika, że Sąd drugiej instancji uznał, iż nieruchomość będąca przedmiotem wniosku jest w całości zajęta przez urządzenia przesyłowe i ze względu na jej niewielkie rozmiary nie może być użytkowana w innym celu niż dla obsługi tychże urządzeń.
W ocenie Sądu ma to tym bardziej znaczenie, że ustanowiona służebność zawiera także uprawnienie dla wnioskodawcy do rozbudowy istniejących instalacji w przyszłości. Nie można więc uznać, jak robi to skarżący, że przedsiębiorstwo nie korzysta z jakiejkolwiek części nieruchomości, na której ustanowiono służebność. W sprawie nie zachodzi także potrzeba wykładni art. 321 § 1 k.p.c. w sprawach o ustanowienie służebności przesyłu co do dopuszczalności orzekania ponad żądanie. Jak wyżej już wskazano w ocenie Sądu Okręgowego treść żądania wnioskodawcy, który zmierzał do ustalenia przysługującej mu służebności przesyłu o określonych uprawnieniach wyznaczała zakres orzeczenia co do obszaru gruntu nią objętego.
Oznacza to, że we wskazanym stanie faktycznym nie aktualizuje się problem przekroczenia granic wniosku. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw