Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding hypothetical payment amounts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a limited liability company against a municipality. The appellant argued that two legal issues warranted review, but the Court found the first issue merely hypothetical and outside the established facts, while the second issue regarding investor liability did not apply to the specific circumstances of the case. Consequently, the Court determined that no serious legal question requiring interpretation or clarification existed to justify the appeal's admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal must be admitted only if a significant legal issue exists or if the appeal is obviously well-founded; hypothetical or theoretical legal questions unrelated to the specific facts of the case do not constitute a valid legal issue for cassation review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 166/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.przeciwko Gminie B.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu dwóch zagadnień prawnych i jej oczywistej zasadności.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. W sprawie nie zachodzi żadne z przedstawionych przez skarżącego zagadnień prawnych. Pierwsze z nich, jak przyznaje sam skarżący ma jedynie charakter hipotetyczny i pozostaje poza poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi. Sam skarżący zaznacza bowiem, że w sprawie, w której wniesiono skargę wysokość wynagrodzenia należna powodowi mieściła się w sumie wynagrodzenia wykonawcy, a jedynie zaznacza, że w praktyce zdarzają się sytuacje odmienne co ma decydować o istotności zagadnienia prawnego w tej sprawie.
Konieczne jest jednak przypomnienie, że istotność zagadnienia prawnego jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinna być oceniana zarówno z punktu widzenia okoliczności danej sprawy jak i systemu prawnego. Sąd Najwyższy nie może bowiem rozstrzygać na gruncie konkretnej sprawy zagadnień teoretycznych i hipotetycznych. W sprawie nie zachodzi także drugie z podniesionych zagadnień dotyczące możliwości ponoszenia przez inwestora odpowiedzialności wobec podwykonawcy w sytuacji nieważności umowy podwykonawczej na podstawie art. 410 § 1 i 2 k.c. Zagadnienie to, choć interesujące z teoretycznego punktu widzenia, nie znajduje w ogóle odniesienia do okoliczności sprawy, gdyż skarżący nie zarzucił w ramach podstaw kasacyjnych uchybienia wskazanym przepisom.
Uniemożliwia to Sądowi Najwyższemu odniesienie się do tej kwestii przy okazji rozpoznawania skargi kasacyjnej, a tym samym rozstrzygnięcie powołanego zagadnienia. Nie można dopatrzeć się także w treści skargi zarzutów mogących uzasadnić jej oczywistą zasadność. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw