Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and procedural delay.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by A.R.B., M.B., and Ł.B. against a lower court's boundary determination order. The appellants argued that the Second Instance Court failed to apply the binding legal interpretation established by the Supreme Court in a prior ruling. The Court rejected this claim, noting that the prior ruling merely instructed the lower court to clarify specific boundary points rather than establishing a binding legal rule under Article 39820 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal lacked the necessary legal issue to warrant review, and the request for costs was denied due to the appellants' late submission of their response.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39820 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it relies solely on the assertion of obvious merit without identifying a specific legal issue, and a prior Supreme Court ruling directing a lower court to clarify factual or procedural matters does not constitute a binding legal interpretation under Article 39820.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 165/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A.R.B., M.B. i Ł.B. przy uczestnictwie B.C., M.C., E.Z., K.Z. , Gminy T. oraz Skarbu Państwa - (…) S. w W. o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) oddala wniosek uczestników B. C. oraz M. C. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Nie można dopatrzeć się w treści skargi zarzutów mogących uzasadnić jej oczywistą zasadność. Skarga została oparta w zasadzie wyłącznie na drugiej podstawie kasacyjnej, przez zarzucenie naruszenia art. 39820 k.p.c. w związku z tym, że Sąd drugiej instancji nie podzielił wykładni prawa zaprezentowanej przez Sąd Najwyższy we wcześniejszym orzeczeniu uchylającym postanowienie i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania. Poglądu tego nie można zaakceptować, skoro sam skarżący wskazuje, że naruszenie miało dotyczyć tego fragmentu stanowiska Sądu Najwyższego, w którym nakazuje on sądowi drugiej instancji wyjaśnić prawidłowość wyznaczenia punktów granicznych.
W przedstawionym fragmencie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego nie wyrażono zatem żadnego wiążącego w rozumieniu art. 39820 k.p.c. stanowiska prawnego, a jedynie wskazano na konieczność wyjaśnienia określonej kwestii przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Abstrahując od faktu, że Sąd drugiej instancji dokonał szczegółowego rozważenia tego zagadnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie mogło dojść do uchybienia powołanemu przepisowi wobec braku dokonania odmiennej oceny prawnej. Wniosek uczestników B. i M.C. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony ze względu na złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po upływie ustawowego terminu.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw