Supreme Court dismisses appeal as legal issues regarding easement prescription are already settled in existing precedent.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by A. W. and L. W. against the lower court's ruling on establishing a transmission easement. The applicants argued that a significant legal issue existed regarding the acquisition of such easements through prescription, but the Court noted that this matter had already been definitively clarified in numerous prior decisions. Consequently, the Court determined that no new legal interpretation was required, leading to the dismissal of the appeal under Article 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, § 2 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been resolved by its own precedent, as there is no need for further interpretation or clarification of established law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 155/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku A. W. i L. W.przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, opierając się na pierwszej z wymienionych przesłanek.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2012 r., III SK 10/12, z dnia 18 września 2012 r., II CSK 150/12, z dnia 19 czerwca 2013 r., V CSK 420/12 - nie publ.).
Tymczasem możliwość nabycia przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu została jednoznacznie potwierdzona m.in. w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r. (III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139, BSN 2013, nr 5, s.
5) oraz w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2013 r. (II CSK 626/12, nie publ). O możliwości wliczenia do biegu zasiedzenia okresu posiadania służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu przed wejściem w życie art. 3051 k.c. Sąd Najwyższy wypowiedział się m.in. w: uchwale z dnia 22 maja 2013 r. (III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139, BSN 2013, nr 5, s.
5) i w postanowieniu z dnia 27 listopada 2007 r. (V CSK 525/12, nie publ.). Natomiast o braku konieczności określania nieruchomości władnącej przy ustanawianiu służebności przesyłu przesądzono m.in. w postanowieniach Sądu Najwyższego: z dnia 6 lutego 2013 r., V CSK 129/12, z dnia 16 stycznia 2013 r., II CSK 289/12, z dnia 14 czerwca 2013, V CSK 321/12 - nie publ. Z kolei sposób korzystania z nieruchomości wskazujący na posiadanie służebności przesyłu został objaśniony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2013 r., II CSK 504/12 (nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]