Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide required justification under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CSK 15/05

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Wielobranżowego I. Spółki z o.o. w K.

przeciwko "L." Spółce z o.o. w S. i "R. H." GmbH w B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2005 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 9 lutego 2005 r.,

1/

odrzuca skargę kasacyjną;

2/

zasądza od powoda na rzecz pozwanej "L." - spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę 3600, zł /trzy

tysiące sześćset/ tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego;

3/

oddala

wniosek

wynagrodzenia

pełnomocnika

za

świadczenie

powoda

o

przyznanie

nieopłaconej

pomocy

prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki,

złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 kwietnia 2004 r. w sprawie o

zapłatę.

Strona powodowa w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów

prawa materialnego w postaci art. 415 k.c., art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ustawy

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z 1993 r., a także naruszenie przepisów

postępowania (art. 233 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c.). Strona powodowa zaskarżyła

wyrok Sądu Apelacyjnego w części, a mianowicie co do punktu pierwszego oraz

wyrok Sądu Okręgowego w całości i wniosła o uchylenie zaskarżonych wyroków

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji

redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia

22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy

- Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98).

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi

kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy

w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek

o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia i zmiany.

W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie

okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie

w sprawie

istotnego

zagadnienia

prawnego,

potrzeby

wykładni

przepisów

budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, nieważności

postępowania oraz oczywistej zasadność skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Strona skarżąca w skardze kasacyjnej, po przedstawieniu podstaw skargi,

stwierdziła, że wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie zamieściła

jednak żadnego uzasadnienia tego wniosku.

Należy podkreślić, że zachowuje aktualność dotychczasowe utrwalone

orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi

kasacyjnej z art. 3984 § 1 k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest

traktowanie ich zamiennie. Stanowi o tym jednoznaczna treść ustawy, wskazująca

na odmienny przedmiot regulacji. Nie wystarczy również sam wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wyraźnie

stanowi, że oprócz samego wniosku konieczne jest też jego uzasadnienia.

W związku z tym nie spełnia wymagań określonych w przepisie art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c. samo przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania bez jego uzasadnienia.

Należy także podkreślić, że skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem

odwoławczym, realizującym przede wszystkim interes publiczny, polegający na

usuwaniu

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów

powszechnych

oraz

na

wspomaganiu rozwoju prawa. Zatem wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania powinien być należycie uzasadniony, czego brak jest w niniejszej

skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna być w związku z tym tak

skonstruowana i zredagowana, aby Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać

w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej domyślać się, wszystkich jej elementów.

Z przedstawionych przyczyn należy uznać, że skarżąca nie spełniła

obowiązku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i dlatego jej skarga kasacyjna

podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c.

i art. 108 k.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej pełnomocnikowi powoda ustanowionemu z urzędu. Pomoc prawna

powinna być udzielana zgodnie z wymaganiami stawianymi profesjonaliście.

W niniejszej

sprawie

"pomoc

prawna"

udzielona

powodowi

polegała

na

sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań stawianych

temu środkowi, co spowodowało odrzucenie skargi kasacyjnej. W związku z tym

brak przesłanek, by na podstawie § 15 i n. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349),

przyznać zwrot tych kosztów (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca

1999 r., I CKN 1046/97 – Biuletyn SN 1999, nr 5, s. 10).

db