Supreme Court dismisses cassation appeal on easement creation where legal issues were already resolved or lack of controversy exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by applicants against a lower court's rejection of their easement claim. The applicants argued that unresolved legal questions regarding the nature and acquisition of the easement warranted review, but the court found these issues either previously decided or lacking in serious legal controversy. Consequently, the court refused to accept the appeal for examination under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised have already been resolved by the Supreme Court or if they do not involve serious legal controversies requiring a precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 146/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku S. B. i J. B.przy uczestnictwie T. […] S.A. w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od wnioskodawców solidarnie na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek o ustanowienie opisanej szczegółowo służebności przesyłu. Sądy obu instancji ustaliły bowiem, że uczestnik postępowania nabył przez zasiedzenie służebność gruntową odpowiadającą określonej we wniosku służebności przesyłu. W skardze kasacyjnej wnioskodawcy, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazali na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które sformułowali w postaci sześciu pytań dotyczących kwestii związanych z charakterem, treścią oraz możliwością ustanowienia służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu, jak również warunków dopuszczalności rozpoznania zarzutu zasiedzenia takiej służebności oraz dopuszczalności jej zasiedzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznawana sprawa jest jedną z wielu spraw o ustanowienie służebności przesyłu, w których skargi kasacyjne oraz zawarte w nich wnioski o przyjęcie skargi do rozpoznania i ich uzasadnienie mają identyczną treść i były już przedmiotem oceny Sądu Najwyższego (między innymi sprawy V CSK 465/13, V CSK 615/13, V CSK 667/13, V CSK 117/14 i V CSK 141/14), który, odmawiając przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, szczegółowo uzasadnił przyczyny odmowy wskazując w szczególności, że zagadnienia prawne przedstawione w pytaniach 1, 4, 5 i 6 zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniach z dnia 30 października 2013 r.
V CSK 497/12, z dnia 14 czerwca 2013 r. V CSK 321/12, z dnia 16 stycznia 2013 r. II CSK 289/12, z dnia 29 kwietnia 2014 r. V CSK 456/13, z dnia 27 listopada 2013 r. V CSK 525/12, z dnia 23 października 2013 r. IV CSK 30/13, z dnia 26 czerwca 2013 r. II CSK 626/12 (wszystkie nie publ.) oraz w uchwałach z dnia 22 maja 2013 r. III CZP 18/13 (OSNC 2013/12/139) i z dnia 7 października 2008 r. III CZP 98/09 (nie publ.), a także w wyroku z dnia 12 grudnia 2008 r. II CSK 389/08 (nie publ.). Natomiast zagadnienia ujęte w punktach 2 i 3 wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały powiązane z jakimikolwiek przepisami prawa, a twierdzenie o istnieniu tych zagadnień nie zostało poparte stosowną argumentacją prawną wskazującą na występowanie na ich tle poważnych kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych, co w świetle jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego jest niezbędne do wykazania istnienia przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.
II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 stycznia 2005 r. I CZ 183/04 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, nie publ.). Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]