Supreme Court dismisses appeal on easement creation over perpetual use right due to lack of new legal issue.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by T.D. and B.D. against the lower court's decision regarding the creation of a transmission easement over a perpetual use right. The appellants argued that the legal regulation of such easements should apply within the boundaries of Article 233 of the Civil Code, but the court found their arguments insufficient to establish a new legal issue. Consequently, the appeal was rejected because the existing precedent clearly states that users of perpetual use rights cannot demand the creation of transmission easements for infrastructure installed on state property before the transfer of the right.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it raises a significant legal issue of precedent value, and mere repetition of established case law regarding the inability of perpetual use right holders to demand transmission easements for pre-existing state infrastructure does not meet this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 138/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku T.D. i B.D.przy uczestnictwie ,,T.” S.A. w K. i Gminy O.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w O.z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania ,,T.” Spółki Akcyjnej w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 13 września 2017 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego przesądzenia, czy wobec braku w umowie o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste ograniczeń co do obciążenia prawa użytkowania wieczystego przez użytkownika wieczystego poprzez ustanowienie służebności przesyłu, braku zastrzeżeń co do istnienia ograniczenia obciążającego nieruchomość oddaną w użytkowanie wieczyste w postaci służebności przy jednoczesnej pełnej aprobacie właściciela nieruchomości do obciążenia w ten sposób prawa użytkowania wieczystego oraz złożenia oświadczenia skutkującego przejściem na wnioskodawców praw i obowiązków w zakresie regulacji tytułu prawnego przedsiębiorcy przesyłowego do gruntu, wieczysty użytkownik może skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności na prawie użytkowania wieczystego, a więc czy regulacja tytułu prawnego przedsiębiorcy przesyłowego do nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, którego urządzenia przesyłowe zostały posadowione w okresie obowiązywania jednolitej własności państwowej, powinna nastąpić w granicach art. 233 k.c. w stosunku do użytkownika wieczystego, jako podmiotu, który został rzeczywiście ograniczony w swoim prawie.Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).Twierdzenia skarżącego nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zaprezentowana w skardze argumentacja abstrahuje od ustalonych przez Sądy obu instancji okoliczności faktycznych sprawy, w których świetle urządzenia przesyłowe zostały zainstalowane na nieruchomości pozostającej w użytkowaniu wieczystym skarżących w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej, gdy nieruchomość ta stanowiła jeszcze własność Skarbu Państwa.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że co prawda służebność przesyłu może być ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego, jednak użytkownik wieczysty nie może skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności, jeżeli urządzenia przesyłowe – zainstalowane przez przedsiębiorstwo państwowe w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej – znajdowały się na nieruchomości Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste (por. uchwałę siedmiu sędziów z dnia 16 maja 2017 r., III CZP 101/16, OSNC 2017, nr 11, poz. 123, postanowienie z dnia 15 marca 2018 r., III CZP 112/17, nie publ.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 520 § 3, art. 98 § 3 w związku z art. 99 oraz art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj ał