Supreme Court dismisses cassation appeal on division of joint property for lack of obvious legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a party seeking division of joint property. The appellant argued that the lower court omitted legal grounds and failed to determine the relevant moment for valuing marital contributions, claiming these were obvious errors. The court rejected this, noting that the lower court's reasoning was clear and that a mere omission of statutory citations does not constitute an obvious error warranting cassation review.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if there is an obvious legal error causing a clearly incorrect judgment, not merely a procedural defect in reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 131/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku B. G.przy uczestnictwie M. G.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego co do przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w związku z - jak twierdził -uchybieniami, do jakich doszło w postępowaniu przed Sądem II instancji w sprawie o podział majątku wspólnego, w szczególności poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia powołania podstawy prawnej, w oparciu o którą orzekał ten Sąd oraz w związku z nieustaleniem momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego małżonków na jego majątek odrębny.
Sposób sformułowania i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala stwierdzić, żeby skarga kasacyjna była uzasadniona w sposób oczywisty, a więc już na pierwszy rzut oka i bez potrzeby przeprowadzania bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, niepubl., z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Trzeba przy tym podkreślić, że zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa, przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, niepubl.).Uczestnik zarzuca, że w motywach zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego brak jest wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa, które powinny być przez Sąd wskazane, gdyż wymaga tego art. 328 § 2 k.p.c. W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że sporządzenie uzasadnienia nieodpowiadającego wymaganiom, jakie stawia przepis art. 328 § 2 k.p.c., tylko wyjątkowo może mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym wypełniać podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 sierpnia 2013 r., II CSK 711/12, LexPolonica nr 7521441).
Ma to w szczególności miejsce wówczas, gdy wskutek uchybienia wymaganiom określającym zasady motywowania orzeczeń nie poddaje się ono kontroli kasacyjnej (por. wyroki Sądu Najwyższego z 10 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83, z 26 listopada 1999 r., III CKN 460/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 100, z 9 marca 2006 r., I CSK 147/05, niepubl., z 26 stycznia 2006 r., V CK 405/04, niepubl., z 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, niepubl., z 21 marca 2007 r., I CSK 458/06, niepubl.). Podkreślić należy, że uzasadnienie Sądu Okręgowego nie jest dotknięte tak daleko idącymi wadami, a ocena jego prawidłowości jest możliwa wobec jasnego przedstawienia podstaw decyzji Sądu Okręgowego.Podobnie trzeba ocenić drugą z okoliczności przytaczanych przez skarżącego dla uzasadnienia wniosku o oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej, a mianowicie nieustalenie momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego małżonków na jego majątek odrębny.
Sąd Okręgowy wyraźnie wskazał, że rozliczeniu w sprawie podlegają prace i nakłady finansowe dokonane przez rodziców obu stron na budowę domu dla małżonków, która prowadzona była na nieruchomości uczestnika, a ich wartość uznał za bezsporną. Przyczyny takiej oceny zostały objaśnione przez Sąd Okręgowy. Reasumując, trzeba stwierdzić, że skonfrontowanie wywodu uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wyklucza możliwość uznania skargi kasacyjnej uczestnika za oczywiście uzasadnioną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Wnioski i wywody sformułowane przez wnioskodawcę w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie dotyczyły przedsądu, gdyż zmierzały do wydania orzeczenia oddalającego skargę kasacyjną. W związku z tym Sąd Najwyższy nie przyznał wnioskodawcy kosztów związanych z jej reprezentowaniem przez pełnomocnika na wstępnym etapie postępowania kasacyjnego. awjw