Supreme Court dismisses jurisdiction designation request for divorce case where defendant resides abroad temporarily.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's request to designate a specific court for a divorce proceeding. The applicant argued that the defendant's temporary residence in Norway as a driver changed the proper venue, but the court found this did not alter the place of habitual residence. Consequently, the court applied general jurisdiction rules under the Civil Code, which established exclusive venue at the defendant's domicile, rendering the designation request unnecessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.; Art. 25 k.c.: Temporary residence abroad by one spouse does not change the place of habitual residence; jurisdiction remains with the court of the defendant's domicile unless general rules preclude it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 54/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 marca 2017 r., sprawy z wniosku D. S.o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 45 k.p.c., Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.Wyłączną właściwość miejscową w sprawach ze stosunku małżeństwa wyznacza art. 41 k.p.c. Okoliczność, że uczestnik czasowo przebywa za granicą, wykonując zawód kierowcy w Norwegii, nie oznacza zmiany miejsca zamieszkania, to bowiem wyznacza zasada określona w art. 25 k.c.Skoro zatem możliwe jest określenie właściwości miejscowej według zasad ogólnych, wniosek należało oddalić.