Supreme Court allows retrial when Constitutional Court declares cost appeal rule unconstitutional.

Sygn. akt V CO 31/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. B. i M. C.

przeciwko J. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

skargi pozwanego J. P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt V CZ (…),

wznawia postępowanie w wyżej oznaczonej sprawie i uchyla postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt V Cz (…), oraz postanowienie

Sądu Apelacyjnego z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…).

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 września 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powodów

od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2007 r. i zasądził od powodów

solidarnie na rzecz pozwanego 2700 zł kosztów postępowania apelacyjnego.

W zażaleniu na zawarte w przytoczonym wyroku Sądu drugiej instancji

postanowienie o kosztach procesu pozwany domagał się zmiany tego postanowienia

przez zasądzenie od powodów solidarnie dalszej kwoty 900 zł tytułem kosztów

postępowania apelacyjnego oraz kosztów postępowania zażaleniowego według norm

przepisanych.

Postanowieniem z dnia 30 października 2007 r. Sąd Apelacyjny w odrzucił

zażalenie pozwanego. Uznał bowiem, że stronie nie przysługuje zażalenie do Sądu

Najwyższego na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku sądu drugiej

instancji. Podkreślił również, że tej oceny nie zmienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego

z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05 (OTK-A 2007, nr 3, poz. 32), ponieważ dotyczy on art.

39318 § 2 k.p.c., a nie znajdującego zastosowanie w sprawie art. 3941 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił, że - wbrew odmiennemu

stanowisku

Sąd

Apelacyjnego

-

zakwestionowane

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania apelacyjnego podlega zaskarżeniu zażaleniem. W konkluzji zażalenia

wniósł o uchylenie postanowienia o odrzuceniu zażalenia.

Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie

pozwanego. Podzielając stanowisko Sądu drugiej instancji, Sąd Najwyższy wskazał na

postanowienie z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07 (OSNC 2008, nr 2, poz. 29,

w którym Sąd Najwyższy - na gruncie art. 3941 § 2 k.p.c., w wersji pierwotnej - uznał, że

na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie przysługuje zażalenie.

Dnia 6 kwietnia 2010 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga pozwanego o

wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19

marca 2008 r. oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. z dnia

30 października 2007 r. Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29

lutego 2010 r., SK 10/09, pozwany żądanie wznowienia postępowania oparł na 401 1

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4011 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania również w

wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z

Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego

zostało wydane orzeczenie. W sytuacji, o której mowa w przytoczonym przepisie,

skargę o wznowienie postępowania wnosi się terminie trzech miesięcy od wejścia w

życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 407 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.).

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., SK 10/09 (Dz. U. Nr 24,

poz. 125), który wszedł w życie z dniem 15 lutego 2010 r., orzekł, że art. 394 1 k.p.c. w

zakresie, w jakim - w brzmieniu obowiązującym do dnia 21 maja 2009 r. - nie dawał

podstaw do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów zasądzonych po raz

pierwszy przez sąd drugiej instancji, jest niezgodny z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1,

w związku z art. 45 ust. 1 oraz w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniesiona w terminie przewidzianym w art. 407 § 2 k.p.c. skarga o wznowienie

postępowania została oparta na podstawie wskazanej w art. 4011 k.p.c., albowiem

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r. i postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 30 października 2007 r. zostały oparte na przepisie uznanym

wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 lutego 2010 r., SK 10/09 za niezgodny z

Konstytucją. Żądanie wznowienia postępowania jest zatem uzasadnione.

W tym stanie rzecze należało orzec, jak w sentencji postanowienia.