Supreme Court dismisses party's request for jurisdiction designation as only the court receiving the claim may apply. The party's request was rejected because it originated from an unauthorized subject. The court ruled that only the court receiving the claim can request jurisdiction designation. The decision clarifies that parties cannot bypass this statutory restriction. The court emphasized the legislative intent to limit such requests to the receiving court. This ensures clarity in jurisdictional boundaries for divorce proceedings. The ruling upholds the exclusive authority of the receiving court in this matter.

Sygn. akt V CO 288/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2019 r., sprawy z wniosku M. P.‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, odrzuca wniosek.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 29 listopada 2019 r. (data widniejąca na pieczęci datownika na kopercie przesyłki) M. P. wniósł o oznaczenie sądu właściwego do wytoczenia powództwa w sprawie o rozwód przeciwko A. P..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, ponieważ pochodził od nieuprawnionego podmiotu. Począwszy od 7 listopada 2019 r. (data wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. poz. 1469 z późn. zm.) o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Wniosek samej strony należy zatem uznać za niedopuszczalny. O tym, że kompetencja do wystąpienia o oznaczenie sądu właściwego przysługuje wyłącznie sądowi, do którego wniesiono pozew, świadczy przede wszystkim językowa i historyczna wykładnia art. 45 k.p.c. Wyniki tej wykładni znajdują potwierdzenie w treści uzasadnienia projektu ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, w którym wskazano, że stronie przysługiwać będzie wyłącznie prawo wnioskowania o tego rodzaju wystąpienie.Wskazana przez wnioskodawcę zasada szybkości postępowania, mimo jej niewątpliwej doniosłości, nie może prowadzić do argumentacji contra legem.

Nadto nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że zarezerwowanie wyłącznie dla sądu możliwości wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 45 § 1 k.c., eliminuje wątpliwości w przedmiocie zakresu sprawy objętej oznaczeniem właściwości. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. aj[aw]