Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CO 240/19 AI generated

Supreme Court dismisses jurisdiction designation request when a regional court already has exclusive competence to determine venue.

Case Number V CO 240/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's request to designate a competent court for a civil dispute regarding a deposit refund. The plaintiff argued that the regional court where the claim was filed lacked jurisdiction, but the court noted that determining venue is the exclusive competence of the court that received the lawsuit. Consequently, the Supreme Court ruled that intervening at this stage would violate the constitutional division of judicial powers and deprive the regional court of its judicial independence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 9 ust. 1, 2 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego; Art. 45 k.p.c.: If the local jurisdiction cannot be established from the circumstances, the Supreme Court designates the court, but this does not apply when the court receiving the claim has exclusive competence to determine venue.

Keywords

AI generated
local jurisdiction venue determination exclusive competence judicial independence Supreme Court designation civil procedure code constitutional division of powers

Cited Legislation

AI generated
Art. 9 ust. 1 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 9 ust. 2 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 9 ust.
Art. 45 k.p.c.
200 § 14 k.p.c.) bądź zwrócenia się do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c.
Art. 200 § 14 k.p.c.
Skoro sprawa o zapłatę została już wniesiona do Sądu, to do jego wyłącznej kompetencji należy zbadanie, czy jest właściwy miejscowo do rozpoznania tej sprawy, czy zachodzą podstawy do przekazania sprawy sądowi właściwemu (art. 200 § 14 k.p.c.) bądź zwrócenia się do Sądu Najwyższego w trybie art.
art. 200 § 14 k.p.c
Skoro sprawa o zapłatę została już wniesiona do Sądu, to do jego wyłącznej kompetencji należy zbadanie, czy jest właściwy miejscowo do rozpoznania tej sprawy, czy zachodzą podstawy do przekazania sprawy sądowi właściwemu (art. 200 § 14 k.p.c.) bądź zwrócenia się do Sądu Najwyższego w trybie art.
art. 45 k.p.c
200 § 14 k.p.c.) bądź zwrócenia się do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c.
AI generated
II KO 105/19
Supreme Court dismisses transfer request under Art. 37 K.P.K. due to premature timing and lack of health impact.
III CO 941/25
Supreme Court dismisses divorce suit designation request filed by non-party third person.
III KO 109/20
Supreme Court transfers criminal case to another court due to judge's sister being defendant's sister, ensuring impartiality.
V CO 29/21
Supreme Court denies transfer of civil case due to judge's employment by the court, citing strict interpretation of public interest.
V KO 90/21
Supreme Court rejects transfer request due to mere employee status without proven bias affecting justice.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CO 240/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2019 r., sprawy z wniosku J. Z.‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy przeciwko S. W. odmawia oznaczenia sądu.

UZASADNIENIE

Wnioskiem datowanym na 1 października 2019 r. J. Z. wniosła o oznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy z jej powództwa przeciwko S. W.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., Nr 1469), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc czynności dokonane zgodnie z przepisami, w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast stosownie do art. 9 ust. 2 tej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Artykuł 45 k.p.c. w aktualnym brzmieniu stanowi, że jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo; o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew. We wniosku o oznaczenie sądu właściwego wnioskodawczyni nie określiła wprost przedmiotu sprawy, której dotyczy obecny wniosek, natomiast w jego uzasadnieniu wskazała, że „pozywa S. W. o zwrot wpłaconego zadatku w pełnej wysokości”, czyli w kwocie 50 000 złotych.

Do wniosku została załączona kopia pozwu o zapłatę ww. sumy opatrzona prezentatą Sądu Rejonowego w K., dokumentującą wniesienie pozwu. Skoro sprawa o zapłatę została już wniesiona do Sądu, to do jego wyłącznej kompetencji należy zbadanie, czy jest właściwy miejscowo do rozpoznania tej sprawy, czy zachodzą podstawy do przekazania sprawy sądowi właściwemu (art. 200 § 14 k.p.c.) bądź zwrócenia się do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c. Oznaczenie sądu właściwego na obecnym etapie oznaczałoby zaburzenie konstytucyjnego podziału kompetencji między organami władzy sądowniczej oraz pozbawienie Sądu, do którego złożono pozew, samodzielności jurysdykcyjnej.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. aj