Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CO 23/18 AI generated

Supreme Court dismisses jurisdiction objection when defendant's residence in Poland establishes venue under Civil Procedure Code.

Case Number V CO 23/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the lower court's request to determine jurisdiction under Article 45 of the Civil Procedure Code. The parties argued that their shared residence was in the UK, but the court found the defendant's residence in Poland sufficient to establish venue. Consequently, the court ruled that the specific provision for shared residence in Poland was not met, but the defendant's individual residence in Poland provided the necessary legal basis for venue.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: If shared residence in Poland is absent, jurisdiction is determined by the defendant's residence in Poland.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code jurisdiction determination venue in divorce defendant residence shared residence Poland Supreme Court ruling municipal jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 k.p.c.
Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art.
Art. 41 k.p.c.
Skoro zatem możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art.
art. 45 k.p.c
41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 k.p.c.
art. 41 k.p.c
Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CO 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa P. Ż.‎przeciwko M. Ż.‎o rozwód,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2018 r.,‎wniosku Sądu Okręgowego w W. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt XIII RC […], oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed Sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.

Z okoliczności sprawy wynika, że wspólne miejsce zamieszkania stron było w Wielkiej Brytanii i nadal przebywa tam powódka. W przepisie tym chodzi jednak o wspólne miejsce zamieszkania w Polsce, a tej podstawy nie ma. Pozostaje zatem odwołać się do kolejnych podstaw, z których pierwszą jest miejsce zamieszkania pozwanego. Z pozwu wynika, że pozwany zamieszkuje w O., a okoliczność tę potwierdziła powódka w piśmie stanowiącym odpowiedź na żądanie uzupełnienia braków formalnych pozwu. Skoro zatem możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 k.p.c. należało oddalić.