Supreme Court denies designation of court for divorce case due to unclear residence status in Poland. The court requires definitive proof of no Polish residence before designating jurisdiction.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to designate a competent court for a divorce proceeding initiated by J. L. against A. L. The lower court requested designation because the plaintiff claimed both parties resided in Germany while maintaining Polish registration addresses. The Supreme Court held that without definitive evidence proving neither party has a place of residence in Poland, the exclusive jurisdiction rules under Article 41 of the Code of Civil Procedure cannot be applied. Consequently, the request to designate a court was denied as the necessary factual prerequisites for jurisdictional determination were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.; Art. 25 k.c.: The Supreme Court may designate a court for a divorce action only upon clear evidence that neither spouse has a place of residence in Poland, as exclusive jurisdiction requires proof of a shared last common residence or current residence within a specific judicial district.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 187/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa J. L.przeciwko A. L.o rozwód,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2020 r.,wniosku Sądu Okręgowego w L. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt I RC (…), odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
UZASADNIENIE
Pozwem z 15 maja 2020 r. (data wpływu 19 maja 2020 r.) Powódka J. L. wytoczyła powództwo przeciwko A. L. o rozwód. W treści pozwu Powódka wskazała, iż strony mieszkają ze sobą jako współlokatorzy. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu Powódka wskazała, iż aktualnie obie strony zamieszkują na terenie Niemiec, natomiast mają adresy zameldowania w Polsce i te adresy są adresami do korespondencji.Postanowieniem z 7 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, albowiem z treści pozwu oraz oświadczenia Powódki, strony w chwili wniesienia pozwu miały i nadal mają miejsce zwykłego pobytu na terenie Niemiec i w związku z tym nie można ustalić na podstawie art. 41 k.p.c. właściwego miejscowo sądu do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.
W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.Sąd Okręgowy w L. nie dokonał w niniejszej sprawie odpowiednich ustaleń co do miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu stron.
Z akt sprawy nie wynika, że strony zamieszkują na stałe poza granicami Polski.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. W konsekwencji Sąd Najwyższy stwierdza brak podstaw do oznaczenia na podstawie art. 45 k.p.c. sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw