Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CO 18/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for retrial as it lacks statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CO 18/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected an appeal for retrial filed by an attorney representing a client seeking reimbursement of legal aid costs. The appellant argued that a Constitutional Tribunal ruling invalidating a specific interpretation of a norm provided the statutory basis for retrial under Article 416 § 1 of the Civil Procedure Code. The court held that such a ruling does not constitute a ground for retrial unless it causes the loss of the norm's binding force, which was not the case here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 416 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A Constitutional Tribunal ruling declaring a specific interpretation of a norm unconstitutional does not constitute a statutory ground for retrial if the norm retains its binding force.

Keywords

AI generated
retrial procedure statutory grounds Constitutional Tribunal legal aid costs binding force of norms

Cited Legislation

AI generated
Art. 416 § 1 k.p.c.
Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 416 1
Art. 410 § 1 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący
art. 4161 k.p.c
Zgodnie z art. 4161 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., I CZ 104/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2012 r., I CZ 44/12
uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009 r., III PZP 2/09
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CSK 410/10
I CSK 410/10
Constitutional court ruling delaying invalidity does not allow retrial unless individual benefit is granted.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CO 18/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku C. M.

o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r.,

skargi pełnomocnika wnioskodawczyni C. M. - adwokata T. W.

o wznowienie postępowania

zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. V CZ 51/10,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze z dnia 13 lutego 2013r. T. W. żądał uchylenia postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010r., odrzucającego zażalenie skarżącego na

postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia 29 marca 2020 r., w przedmiocie

odmowy przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu. Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 416 1

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4161 k.p.c. do spraw ze skargi wniesionej na podstawie tego

przepisu stosuje się odpowiednio przepisy o wznowieniu. Z tego względu trzeba

przyjąć, że zastosowanie znajdzie m. in. art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący

dopuszczalność

odrzucenia

skargi

nieopartej

na

ustawowej

podstawie

w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie

przyjmuje się, że badanie przesłanki oparcia skargi o wznowienie postępowania na

ustawowej podstawie nie ogranicza się do kontroli, czy wskazane w skardze

okoliczności odpowiadają ustawowym podstawom wznowienia, ale obejmuje

również

ustalenie,

czy

podstawa

wznowienia

rzeczywiście

istnieje

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012r., I CZ

104/12, niepubl., z dnia 14 czerwca 2012 r., I CZ 44/12, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 410

§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4161 k.p.c., gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie.

W orzecznictwie Sadu Najwyższego przyjmuje się, że nie stanowi podstawy do

wznowienia postępowania orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające

w sentencji niezgodność z Konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego,

które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu (por. uchwałą siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009r., III PZP 2/09, OSNC 2010/78/97, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011r., I CSK 410/10, OSNC

2012/1/14). Tymczasem skarżący, jak sam przyznaje w skardze, powołuje się na

wyrok Trybunału Konstytucyjnego odpowiadający powyższej charakterystyce.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.