Supreme Court dismisses designation request due to lack of factual grounds for venue determination under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to designate a competent court for a divorce case initiated by I. Ś. against A. Ś. The lower court failed to provide specific factual circumstances justifying the application of venue designation rules. The Supreme Court ruled that it cannot reconstruct missing facts or search for arguments to establish jurisdiction, as this duty belongs to the party requesting designation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 k.p.c.; The Supreme Court may designate a court only when specific circumstances proving the inability to determine local jurisdiction are substantiated by the applicant; otherwise, the designation request is rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 173/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa I. Ś.przeciwko A. Ś.o rozwód,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lipca 2019 r.wniosku Sądu Okręgowego w K. o oznaczenie właściwego sądu do rozpoznania sprawy o sygn. akt XVIII C (…), odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Pismem z 28 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa I. Ś. przeciwko A. Ś. o rozwód.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. Przed wytoczeniem powództwa z inicjatywą oznaczenia sądu może wystąpić powód, a po wytoczeniu powództwa także sąd, do którego sprawa została skierowana, jeżeli stwierdzi niemożność przekazania sprawy sądowi właściwemu z powodu braku podstaw pozwalających na określenie właściwości miejscowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNCP 1977, nr 2, poz. 30).
W obu wypadkach - zarówno wówczas, gdy wniosek składa powód, jak i wtedy, kiedy czyni to sąd - wykazane muszą być przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c. W przeciwnym razie Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 maja 2018 r., III CO 56/18).Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45 k.p.c., należy do tego, kto występuje z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego. Sąd Okręgowy w K. nie uzasadnił swojego wniosku, tzn. nie przywołał okoliczności wskazujących na podstawy zastosowania art. 45 k.p.c. Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego.
Brak uzasadnienia przemawiał zatem za oddaleniem wniosku.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.jw