Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with personal filing rules and procedural deadlines. The court rejects the appeal because it was not filed personally by the party and missed the statutory seven-day deadline. Consequently, the lower court's decision to reject the original complaint is upheld. The ruling clarifies that appeals to the Supreme Court must strictly adhere to personal filing requirements and time limits. This decision reinforces the closed nature of the Supreme Court's appeal jurisdiction. The judgment emphasizes procedural strictness in civil enforcement supervision cases. Legal professionals must ensure all filings meet these specific formalities to avoid dismissal.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint, reclassifying it as an inadmissible appeal due to procedural defects. The appellant argued for the review of a final judgment regarding enforcement supervision, but the court found the filing was not made personally by the party and missed the seven-day deadline. The court ruled that such appeals must strictly comply with personal filing rules and statutory time limits, leading to the rejection of the request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court must be filed personally by the party and within the statutory deadline; failure to comply renders the appeal inadmissible regardless of the underlying merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 170/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi P. W.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 czerwca 2019 r., sygn. akt […],po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2020 r.,zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt […], odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie P. W. na postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 listopada 2019 r. o odrzuceniu jego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu dotyczącego nadzoru nad egzekucją z nieruchomości. Sąd Najwyższy wskazał, iż przyczyną odrzucenia zażalenia było już tylko jego sporządzenie osobiście przez stronę. Dodatkowo Sąd Najwyższy podniósł, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 394 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.Wobec wniesienia przez P. W. skargi na postanowienie Sądu Najwyższego trzeba zważyć, iż katalog zaskarżalnych do Sądu Najwyższego postanowień jest zamknięty i obejmuje on jedynie postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, wyroki tego sądu uchylające wyroki sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawy do ponownego rozpoznania oraz postanowienia sądu pierwszej i drugiej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.), przy czym jedynym dopuszczalnym w tych sprawach środkiem zaskarżenia postanowienia skierowanym do Sądu Najwyższego jest zażalenie.
Tylko z tego względu wniesioną przez P. W. skargę należało zakwalifikować jako zażalenie. Nie zmienia to jednak oceny odnośnie niedopuszczalności zaskarżenia postanowienia wydanego przez Sąd Najwyższy w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Już tylko z tego względu, niezależnie od sporządzenia zażalenia (skargi) osobiście przez stronę z uchybieniem treści art. 871 § 1 k.p.c., należało na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucić zażalenie. jw