Supreme Court dismisses jurisdiction objection in divorce case where last joint residence was determinable.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the lower court's request to determine jurisdiction under Article 45 of the Civil Procedure Code. The parties' last joint residence was established in location S, while the plaintiff resided in location D at the time of filing. The court ruled that jurisdiction could be determined based on the plaintiff's habitual residence in D, rendering the transfer request unnecessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.; Art. 15 § 1 k.p.c.: In divorce proceedings, if the spouses' last joint residence can be determined, jurisdiction lies with the court of that location; otherwise, it lies with the court of the defendant's or plaintiff's residence, and jurisdiction is fixed at the time of filing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 17/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa M. P. (P.)przeciwko N. P.o rozwód,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2018 r.,wniosku Sądu Okręgowego w K. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt XVII C […], oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.
Z okoliczności sprawy wynika, że ostatnim miejscem zamieszkania stron był S., a powód ma miejsce zwykłego pobytu w D. i mieszkał tam w chwili wniesienia pozwu. Okoliczność tę potwierdzają złożone przez powoda dowody. Możliwe zatem było ustalenie właściwości miejscowej na podstawie przytoczonego przepisu. Z art. 15 § 1 k.p.c. wynika zaś, że sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy. W tej sytuacji wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 k.p.c. należało oddalić. aw