Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CO 16/05 AI generated

Polish Supreme Court dismissed renewal appeal based on ECHR ruling as it lacks statutory grounds under Civil Procedure Code.

Case Number V CO 16/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Polish Supreme Court rejected a renewal of proceedings appeal filed by a company against a municipality. The appellant argued that a prior Supreme Court decision violated Article 6 of the European Convention on Human Rights due to excessive court fees, citing a 2005 ECHR judgment. The court held that while the ECHR ruling confirmed a violation, it did not fall under the specific statutory grounds listed in Article 401 of the Civil Procedure Code for initiating a renewal appeal, thus the request was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 399 k.p.c.; Art. 401 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A foreign court judgment confirming a violation of the ECHR does not constitute a statutory ground for a renewal of proceedings under the Civil Procedure Code.

Keywords

AI generated
renewal of proceedings Civil Procedure Code European Convention on Human Rights Article 6 rights court fees inadmissible appeal statutory grounds

Cited Legislation

AI generated
art. 399 k.p.c.
Skarga o wznowienie postępowania oparta została na podstawie „art. 399
art. 401 k.p.c.
z okoliczności, o których mowa w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c.
odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).
art. 399 k.p.c
Skarga o wznowienie postępowania oparta została na podstawie „art. 399
art. 401 k.p.c
z okoliczności, o których mowa w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CKN 378/99
z dnia 10 czerwca 1999 r., sygn. akt III CKN 378/99,

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CO 16/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowe "P."

Sp. z o.o. w Ś.

przeciwko Gminie Miastu Ś.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2005 r.,

skargi strony powodowej o wznowienie postępowania zakończonego

postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 10 czerwca 1999 r., sygn. akt III CKN 378/99,

odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

Powodowe Przedsiębiorstwo wniosło skargę o wznowienie postępowania

zakończonego

prawomocnym

postanowieniem

Sądu

Najwyższego

z

dnia

10 czerwca 1999 r. (sygn. akt III CKN 378/99), oddalającym kasację powoda od

postanowienia Sądu Apelacyjnego, na podstawie którego odrzucono jego apelację

z powodu nieopłacenia.

Skarga o wznowienie postępowania oparta została na podstawie „art. 399

k.p.c.

oraz

art.

k.p.c.".

Uzasadniona

została

zarzutem

nieważności

postępowania wskutek „pozbawienia możności działania (..)”. Uzasadniając tak

sformułowaną podstawę skargi, skarżący podniósł, że na skutek niekorzystnego

rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego wniósł skargę do Europejskiego Trybunału Praw

Człowieka w Strasburgu, który wyrokiem z dnia 26 lipca 2005 r. uznał, że art. 6 § 1

Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej także jako „Konwencja") został

naruszony w ten sposób, że wymagane opłaty sądowe od apelacji stworzyły

niewspółmierne ograniczenia w jej rozpatrzeniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W świetle wyroku z dnia 26 lipca 2005 r. nie może budzić wątpliwości,

że według Trybunału skarżącemu ograniczono prawo do sądu z naruszeniem art. 6

Konwencji. Nie oznacza to, że korzystny dla skarżącego wyrok Trybunału może

stanowić podstawę skargi o wznowienie postępowania.

Nieważność postępowania, na którą powołuje się skarżący, stanowi

podstawę skargi o wznowienie postępowania, jeżeli spowodowane zostało jedną

z okoliczności, o których mowa w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. Orzeczenie Trybunału nie

stanowi żadnej z nich.

Wobec tego, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie podlegała

odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).

jz

/tp/