Supreme Court dismisses appeal by former executor challenging final order exempting them from testamentary duties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's appeal against a final court order exempting them from testamentary executor duties. The applicant, a former executor, filed a complaint to declare the lower court's decision unlawful. The court ruled the complaint inadmissible because only a party, not a former executor, may challenge such final rulings under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint to declare a final ruling unlawful may be filed only by a party, excluding former executors who have been relieved of their duties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 97/07
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi DH
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt [...]
w sprawie z wniosku EH
przy uczestnictwie [...]
o zwolnienie wykonawcy testamentu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w K., na skutek
apelacji
wnioskodawczyni
EH,
zmienił
zaskarżone
postanowienie
Sądu
Rejonowego w K. z dnia 17 lutego 2006 r. w ten sposób, że zwolnił DH
z obowiązków wykonawcy testamentu.
Postanowienie Sądu Okręgowego w K. DH zaskarżył skargą o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna z tego powodu, gdyż składa ją były
wykonawca
testamentu,
kwestionując
prawomocne
postanowienie
Sądu
Okręgowego w K., zwalniające go z obowiązków wykonawcy testamentu.
Jak wyraźnie wynika z treści art. 4241 k.p.c. oraz z dalszych przepisów
dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia środek ten może wnieść jedynie strona (poza wypadkami określonymi
w art. 4242 k.p.c.). W doktrynie przyjmuje się wprawdzie, że skarga ta przysługuje
także interwenientowi ubocznemu, lecz nie dotyczy to sprawy niniejszej.
Mając powyższe na względzie, należało uznać, że dalsze badanie skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem
wskazanego postanowienia Sądu
Okręgowego w K. pod kątem jej dopuszczalności stało się bezprzedmiotowe.
W konsekwencji należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).