Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 96/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with final judgment due to statute of limitations and lack of legal counsel.

Case Number V CNP 96/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal challenging the finality of a payment order issued by the District Court. The defendant filed the appeal personally after the two-year statutory limitation period had expired and without retaining a lawyer or legal advisor. The court ruled the appeal inadmissible because it violated the mandatory requirement for legal representation in Supreme Court proceedings and exceeded the time limit for filing such appeals.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with a final judgment is inadmissible if filed after the two-year limitation period expires or if submitted personally by a party without legal representation, as such defects are incurable.

Keywords

AI generated
statute of limitations legal representation requirement inadmissible appeal final judgment challenge mandatory legal counsel

Cited Legislation

AI generated
Art. 4246 § 1 k.p.c.
871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c.
Art. 871 § 1 k.p.c.
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
Art. 871 § 2 k.p.c.
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
Art. 130 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
art. 4246 § 1 k.p.c
871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
art. 130 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 96/08

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi T. Ł.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu

Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. sygn. akt VI GNc (…) [WSC (…)] w sprawie z

powództwa "A.(…)" Spółki z o.o. w W.

przeciwko T. Ł.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. [sygn. akt VI GNc

(…)] pozwany T. Ł. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c.

Zgodnie bowiem z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone

orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zaskarżony nakaz

zapłaty stał się prawomocny z dniem 3 września 2002 r. Pozwany T. Ł. wniósł skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dnia 5 kwietnia 2008 r.,

a więc po upływie terminu określonego w art. 4246 § 1 k.p.c.

Z kolei zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub

doktorem

habilitowanym

nauk

prawnych,

adwokatem,

radcą

prawnym,

radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem

istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art.

130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona

została osobiście przez pozwanego, a zatem bez zachowania przymusu adwokackoradcowskiego.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).