Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of obvious error in lower court ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiff's appeal for a ruling of legal inconsistency against a final judgment from the District Court. The appellant argued violations of civil code and enforcement act provisions, but the court found no evidence of an obvious or elementary legal error. Consequently, the appeal was rejected under procedural rules requiring a qualified inconsistency to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c. in conjunction with Art. 417 § 2 k.c.; A ruling constitutes an inconsistency with the law only if it is obviously contradictory to undisputed legal standards or results from a glaring misapplication of law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 8/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2013 r. sygn. akt II Ca 1032/13 w sprawie z powództwa M. sp. z o.o. w W.przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w W. o zaplatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania zasądza od M. sp. z o.o. na rzecz M. J. kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił apelację M. sp. z o.o. w W. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej we Wrocławiu oddalającego powództwo przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu - M. J. o zapłatę. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego skarżący – M. sp. z o.o. wskazał na niezgodność zaskarżonego wyroku z art. 415, art. 411 k.c., art. 23 ustawy o komornikach sądowych, art. 896, art. 804, art. 758, art. 378 § 11 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi więc mieć charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (zob. wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.)Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tego rodzaju kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c..O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art 42412 k.p.c. przy uwzględnieniu stawek wynagrodzenia przewidzianych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.
Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). jw