Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 8/10 AI generated

Supreme Court dismisses late legal challenge to final judgment due to procedural defects and lack of public order violation.

Case Number V CNP 8/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final civil judgment on property claims. The court found the complaint procedurally defective as it was filed late, while a cassation appeal was still pending, and lacked the required unconditional acceptance request. Consequently, the court denied the appellant's request for state-funded legal aid costs associated with this inadmissible filing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 424 § 1 pkt 6 k.p.c.; Art. 424 § 2 k.p.c.: A complaint for violation of law against a final judgment must be filed within the statutory period and must contain an unconditional request for admission; it is inadmissible if filed prematurely or without meeting formal requirements, and does not constitute legal aid if the filing itself is procedurally barred.

Keywords

AI generated
complaint for violation of law final judgment procedural admissibility premature filing legal aid costs cassation appeal public order violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 424 § 1 pkt 6 k.p.c.
Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które
Art. 424 § 2 k.p.c.
Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które
§ 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych
art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 8/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa (...) Domu Maklerskiego S.A. w B.

przeciwko W. O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2010 r.,

na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…) [I WSC (…)],

1. odrzuca skargę;

2. odmawia przyznania adw. A. L. wynagrodzenia od Skarbu Państwa tytułem

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

pozwanemu

z

urzędu

w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Niniejsza skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia podlega odrzuceniu z czterech powodów. Po pierwsze, została złożona w

sprawie, w której skarżący mógł skorzystać ze skargi kasacyjnej, czego jednak nie

uczynił. Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które

powołuje się skarżący. Sprawa ze względu na swoją materię nie jest sprawą, w której

ewentualna niezgodność z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia wynikałaby z

naruszenia podstawowych zasad porządku publicznego lub konstytucyjnych wolności

albo praw człowieka i obywatela. Przedmiotem sprawy są roszczenia majątkowe, a

sprawa nie jest wyjątkowym wypadkiem, który uzasadniałby skorzystanie ze szczególnej

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nawet gdyby

skarżący nie mógł skorzystać ze skargi kasacyjnej. Po trzecie, skarga została złożona

jako przedwczesna. Sam skarżący stwierdza w skardze, że w chwili składania skargi

czekała na rozpoznanie (obecnie już rozstrzygnięta – odmówiono przyjęcia do

rozpoznania) skarga kasacyjna od wyroku, którym oddalono skargę skarżącego o

wznowienie postępowania. Zatem sprawa była w toku, a ewentualne korzystne

rozstrzygnięcie dla skarżącego powodowałoby jej zbędność. Po czwarte, zgodnie z art.

4245 § 1 pkt 6 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia wymaga zawarcia w swojej treści wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Tymczasem w badanej skardze skarżący posłużył się „warunkowym wnioskiem o

przyjęcie skargi do rozpoznania”. Ponieważ prawo postępowania procesowego nie zna

takiej konstrukcji, to można by też przyjąć, że złożona skarga nie spełnia kryteriów

formalnych, choć raczej należałoby taki wniosek traktować, w drodze interpretacji skargi,

jako złożony bezwarunkowo.

Sąd Najwyższy nie przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia z tytułu

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

z

urzędu,

ponieważ

wniesienie

niedopuszczalnej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie jest „udzieleniem pomocy prawnej” w rozumieniu § 21 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze

zm.), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (zob. odpowiednio postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).