Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to obvious lack of merit and factual errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiff's appeal for legal inconsistency against a final judgment from the District Court. The court determined that the appealed decision did not violate fundamental legal principles or general standards of resolution, as the plaintiff failed to demonstrate a glaring error in the interpretation of the law or the facts. Consequently, the appeal was deemed obviously unfounded and rejected without further analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: An appeal for legal inconsistency is rejected if the challenged judgment is obviously unfounded, meaning it does not violate fundamental legal principles or general standards of resolution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 75/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi P. D.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt VI Ga […]w sprawie z powództwa P. D.przeciwko H. Sp. z o.o. w Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1200 ( jeden tysiąc dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego jej wniesieniem.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą powoda P. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa. Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczony w skardze przepis prawa materialnego.
Prawidłowe zakwalifikowanie umowy wymaga dokonania wykładni oświadczeń woli stron, skarżący nie zarzucił zaś kwalifikowanego naruszenia art. 65 k.c. Błędy w ustaleniach faktycznych nie mogą być podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonego w skardze przepisu prawa materialnego, co czyni skargę bezzasadną.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4241 k.p.c.O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. [aw]