Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to obvious lack of merit regarding factual errors.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the appeal for legal inconsistency against a final judgment from the District Court. The appellants argued for a specific interpretation of shared property rights and maintenance costs, but the Court determined the core issue involved factual determinations rather than legal errors. Since the alleged legal violations stemmed from factual findings, the Court ruled the appeal was obviously unfounded and inadmissible under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the challenged judgment is obviously unfounded, as factual errors cannot constitute a legal inconsistency requiring Supreme Court review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 74/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi B. B. i E. B.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt VI Ca […]w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w C.przeciwko B. B. i E. B.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą pozwanych B. B. i E. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 20 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa. Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczone w skardze przepisy prawa materialnego.
Podniesiony w skardze problem w istocie jednak sprowadza się do kwestii korzystania z części wspólnych, to jest nieruchomości objętej księgą wieczystą Kw […], oraz tego, czy i jakie koszty powodowa Spółdzielnia ponosi na ich utrzymanie, a więc do ustaleń faktycznych. Błędy w ustaleniach faktycznych nie mogą być podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego.Wobec oczywistej bezzasadności skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4241 k.p.c. aw