Legislator Case Law & Legislation
V CNP 73/07 AI generated

Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment due to lack of procedural harm and causal link.

Case Number V CNP 73/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected a complaint challenging a final ruling that dismissed an appeal in a debt collection case. The plaintiff alleged procedural violations but failed to prove that the final judgment itself caused specific harm distinct from the underlying appeal decision. The court held that since the final order merely disposed of the appeal, any resulting loss lacked the necessary causal connection to warrant a new remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; A legal challenge to a final judgment concluding proceedings is inadmissible unless the party proves specific harm caused by that judgment which is not remedied by other available means.

Keywords

AI generated
final judgment challenge procedural harm requirement causal link analysis appeal dismissal ruling remedy exhaustion principle

Cited Legislation

AI generated
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Art. 10, art. 96 ust 1 pkt 10, art. 100, art. 101 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 10, art. 96 ust 1 pkt 10, art. 100 oraz art. 101 ustawy
Art. 4241 § 1 k.p.c.
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.).
art. 1302 § 3 k.p.c
art. 4241 § 1 k.p.c
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 73/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi G. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 29 września 2006 r.

w sprawie z powództwa Zakładów Chemii Gospodarczej i Samochodowej „K." Sp. z

o.o.

przeciwko G. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy utrzymał w mocy w całości

nakaz zapłaty tego sądu wydany w dniu 18 października 2002 r. Apelację pozwanej

od tego wyroku Sąd Rejonowy odrzucił postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 r.

Zażalenie na to postanowienie Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem z dnia 29

września 2006 r.

Pozwana w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego

prawomocnego orzeczenia z dnia 29 września 2006 r. zarzuciła naruszenie art.

1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 10, art. 96 ust 1 pkt 10, art. 100 oraz art. 101 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167,

poz. 1398 ze zm.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego

postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie

środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.). Jest więc co do

zasady niedopuszczalna, jeżeli w sprawie strona miała możliwość zaskarżyć

orzeczenie apelacją, skargą kasacyjną, skargą o wznowienie postępowania lub

mogła skorzystać z innego środka np. o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia

spadku, czy z wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112)

Wśród

wymagań

konstrukcyjnych

skargi

jest

obowiązek

uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego

skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jakkolwiek zaskarżone postanowienie

jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie to jednak aby skarga była

dopuszczalna, szkoda musi być wynikiem właśnie tego orzeczenia, a nie

orzeczenia co do istoty sprawy, podważanego odrzuconą apelacją. Ewentualna

szkoda spowodowana wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy leży poza

normalnym związkiem przyczynowym z orzeczeniem w przedmiocie odrzucenia

apelacji.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.).

jz