Legislator Case Law & Legislation
V CNP 72/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against final ruling on property division due to lack of proven damage.

Case Number V CNP 72/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's appeal challenging a final court order regarding equal shares in joint property. The applicant alleged procedural violations and claimed the lower court erred in fact-finding and evidence evaluation. The court dismissed the appeal because such complaints regarding fact-finding and evidence assessment are inadmissible under the Civil Procedure Code, and the applicant failed to prove any actual damage resulting from the contested decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Complaints concerning the ascertainment of facts or evaluation of evidence in a final judgment are inadmissible as they fall within the exclusive domain of ordinary courts, and an appeal requires the applicant to substantiate the damage caused by the contested ruling.

Keywords

AI generated
final judgment appeal fact finding review evidence evaluation proven damage requirement property division dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Po pierwsze, zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
kwestionowanym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 381 k.p.c
W skardze zarzuciła naruszenie prawa procesowego w postaci art. 381 k.p.c.
art. 217 § 2 k.p.c
z art. 217 § 2 k.p.c., naruszenie art.
art. 386 § 4 k.p.c
386 § 1 i art. 386 § 4 k.p.c., skutkujące
art. 176 Konstytucji RP
78 oraz art. 176 Konstytucji RP.
art. 183 ust. 1 Konstytucji
powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
kwestionowanym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
w związku z art. 4241 § 1

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 72/11

.

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi C. P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2010 r.

z wniosku C. P.

przy uczestnictwie W. P.

o podział majątku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

w sprawie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy

zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 listopada 2009 r.

ustalając, między innymi, równe udziały stron w sprawie o podział majątku

wspólnego.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

wnioskodawczyni

zakwestionowała

skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w części

ustalającej równe udziały w majątku wspólnym i związane z tym spłaty, a także

koszty procesowe oraz w części zasądzającej od wnioskodawczyni na rzecz

uczestnika koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

W skardze zarzuciła naruszenie prawa procesowego w postaci art. 381 k.p.c. w zw.

z art. 217 § 2 k.p.c., naruszenie art. 386 § 1 i art. 386 § 4 k.p.c., skutkujące

naruszeniem art. 78 oraz art. 176 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn.

Po pierwsze, zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą

być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru

postępowania

przed

Sądem

Najwyższym

oraz

z

funkcji

tego

Sądu

ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów

powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów

pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być

kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżącą są związane z problematyką ustaleń

faktycznych i korzystaniem przez Sąd z określonych środków dowodowych.

Wywody skarżącej stanowią wyłącznie polemikę z oceną materiału dowodowego

przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie. Nieprawdziwy jest powoływany

przez skarżącą zarzut, że Sąd pominął dowód z przesłuchania wnioskodawczyni.

Z analizy akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni była słuchana dwukrotnie (k. 38

– 39 i k. 525).

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów

jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,

poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r.,

V CNP 55/06, niepubl.).

Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia

wymaga

uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody

wywołanej

kwestionowanym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1

k.p.c.), a niespełnienie tego wymagania powoduje odrzucenie skargi (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła wystąpienia szkody wywołanej

zaskarżonym

postanowieniem.

Skarżąca

ograniczyła

się

do

stwierdzenia,

że szkody upatruje w konieczności zapłaty na rzecz uczestnika postępowania

kwoty 57.248,32 zł, nie zawarła przy tym żadnego uzasadnienia.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu skargi (art. 424 8 § 1

k.p.c.).