Supreme Court dismisses appeal against final ruling on property division due to lack of proven damage.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's appeal challenging a final court order regarding equal shares in joint property. The applicant alleged procedural violations and claimed the lower court erred in fact-finding and evidence evaluation. The court dismissed the appeal because such complaints regarding fact-finding and evidence assessment are inadmissible under the Civil Procedure Code, and the applicant failed to prove any actual damage resulting from the contested decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Complaints concerning the ascertainment of facts or evaluation of evidence in a final judgment are inadmissible as they fall within the exclusive domain of ordinary courts, and an appeal requires the applicant to substantiate the damage caused by the contested ruling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 72/11
.
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi C. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2010 r.
z wniosku C. P.
przy uczestnictwie W. P.
o podział majątku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
w sprawie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy
zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 listopada 2009 r.
ustalając, między innymi, równe udziały stron w sprawie o podział majątku
wspólnego.
Postanowienie
Sądu
Okręgowego
wnioskodawczyni
zakwestionowała
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w części
ustalającej równe udziały w majątku wspólnym i związane z tym spłaty, a także
koszty procesowe oraz w części zasądzającej od wnioskodawczyni na rzecz
uczestnika koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
W skardze zarzuciła naruszenie prawa procesowego w postaci art. 381 k.p.c. w zw.
z art. 217 § 2 k.p.c., naruszenie art. 386 § 1 i art. 386 § 4 k.p.c., skutkujące
naruszeniem art. 78 oraz art. 176 Konstytucji RP.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn.
Po pierwsze, zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą
być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru
postępowania
przed
Sądem
Najwyższym
oraz
z
funkcji
tego
Sądu
ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów
powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów
pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być
kontrolowana przez Sąd Najwyższy.
Zarzuty wskazane przez skarżącą są związane z problematyką ustaleń
faktycznych i korzystaniem przez Sąd z określonych środków dowodowych.
Wywody skarżącej stanowią wyłącznie polemikę z oceną materiału dowodowego
przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie. Nieprawdziwy jest powoływany
przez skarżącą zarzut, że Sąd pominął dowód z przesłuchania wnioskodawczyni.
Z analizy akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni była słuchana dwukrotnie (k. 38
– 39 i k. 525).
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów
jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,
poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r.,
V CNP 55/06, niepubl.).
Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia
wymaga
uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody
wywołanej
kwestionowanym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1
k.p.c.), a niespełnienie tego wymagania powoduje odrzucenie skargi (art. 424 8 § 1
k.p.c.).
Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła wystąpienia szkody wywołanej
zaskarżonym
postanowieniem.
Skarżąca
ograniczyła
się
do
stwierdzenia,
że szkody upatruje w konieczności zapłaty na rzecz uczestnika postępowania
kwoty 57.248,32 zł, nie zawarła przy tym żadnego uzasadnienia.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu skargi (art. 424 8 § 1
k.p.c.).