Supreme Court dismisses late civil appeal for non-compliance with new procedural law on legal challenge to final rulings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's legal challenge to a final order rejecting a counterclaim. Although filed before the new Civil Procedure Code amendments, the court applied the updated rules because the case remained unresolved when the law changed on September 25, 2010. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible under the new Article 4248 § 1, which requires exhaustion of remedies before challenging final decisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: When a new procedural law amending the rules for legal challenges to final rulings enters into force, it applies to pending cases even if filed before the change, rendering such challenges inadmissible if the new law requires prior exhaustion of remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 72/10
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Komunikacyjno Spedycyjnego T. Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością w T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w K.
z dnia 16 sierpnia 2010 r., w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa
Komunikacyjno Spedycyjnego T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.
przeciwko S. w Hiszpanii
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
zażalenie powoda na zarządzenie Sądu Rejonowego w T. z dnia 4 czerwca 2010 r.
o zwrocie pozwu. Postanowienie Sądu Okręgowego powód zakwestionował skargą
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która
zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c.,
można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie
stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku
prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania
z tytułu
szkody
wyrządzonej
przez
wydanie
prawomocnego
orzeczenia
niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia
niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie
skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego brak przepisu
nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg wniesionych przed
zmianą stanu prawnego. W rezultacie od dnia 25 września 2010 r. mają
zastosowanie przepisy w brzmieniu po nowelizacji, także w sytuacji, kiedy skarga
została wniesiona przed nowelizacją, ale nie została prawomocnie rozstrzygnięta
do dnia wejścia w życie omawianej zmiany przepisów. Ustawa nowelizująca nie
wprowadziła bowiem szczególnych zasad odnoszących się do będących już w toku
postępowań w sprawach ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
W związku z tym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia oddalającego zażalenie, choć wniesiona w dniu
7 września 2010 r., podlegała jako już niedopuszczalna odrzuceniu (art. 424 8 § 1
k.p.c.).